pərişan ola bildik? Beynimə hücm çəkən suallar, səhvimin böyüklüyünü üzümə hayqırırdı elə bil. Bu səhvimin cəzasını tək özüm çəksəydim bəlkə də, canım bu qədər yanmazdı. Xəzərə də çəkirdirirdim. - Hümeyra, bax, mənim o qadınla aramdakı münasibət elə də ciddi bir şey deyildi. Xəzərin səssizliyi pozmasının ardından təəssüflə dilləndim. - Xəzər, başa düş artıq bizim aramızdakı tək problem xəyanət deyil. Evliliyimizdə nə hörmət var, nə də məhəbbət. Biz axrıncı dəfə üz - üzə oturub nə vaxt dərdləşdik? Məndən necə olduğumu axrıncı dəfə nə vaxt soruşmusan? Biz bir evdə yaşasaqda sən heç vaxt olmamısan. Mən bu evlilikdə həmişə təkbaşıma olmuşam. Xəzər bir qədər düşünüb dilləndi. - Sən, məni heç sevmədin, elə deyilmi? Onun sualına çox pis olmuşdum, hətta vicdanım sızlamışdı. Başımı əyib nə deyəcəyimi, nə cavab verəcəyimi düşünməyə başladım. Yalan danışmağın heç bir mənası yox idi artıq. Elə yalan danışdığıma görə bu hala gəlməmişmiydik? Başımı etiraz mənasında yelləyib dilləndim. - Mən belə olsun istəmədim. İnan mənə çox cəhd etdim, aramızda sevgi münasibəti yaransın deyə çox çabaladım. Ancaq heç cürə mümkün olmadı. Sənin sərhəddini aşa bilmədim. - İndi olanların günahkarı mənəm? - Əlbəttə yox. Mən sadəcə olanları deyirəm. Əslində, səndə məni heç sevmədin. - Bilmirəm… Araya dərin bir səssizlik çökmüşdü. Bu səssizlik nələrinsə bitdiyini açıqca göstərirdi. - Deyəsən, ikimizdə hisslərimizdən əmin olmadan addım atdıq. - dedi. - Təəssüf ki, ikimizdə tələsdik. Mən hisslərim barəsində yalan danışaraq həm özümü, həm də səni alçaltdım. Sən isə məndən qisas almağa çalışaraq olan - qalan qururumuzu parçaladın. İndi nəticə etibarı ilə ikimizdə acı çəkirik. Xəzər təəccüblü baxışlarını üzümdə gəzdirdi. Deyəsən, qisas almağa çalışdığını başa düşmüş olmağımı gözləmirdi. Məni bir qədər süzdükdən sonra, başını əyib dilləndi. - Yadındadır, nişanımızda dediyin söz?… Əslində, o gün mən də elə düşünürdüm. Tələsdiyimiz çox bəlli idi. Amma bu yanılqıyı ilk sənin etiraf etmiş olmağın qururumu