özümü, sənin ayaq altına atdığın qururumu qurtarmaq üçün boşanmaq istəyirəm. Kiməsə qovuşmaq niyyətində deyiləm!... Bəli, onu gördükdən sonra boşanmağa qərar verdim. Çünki mənim də sevib sevilməyə xoşbəxt olmağa haqqım var və bu haqqı sən mənim əlimdən almışdın. Onu gördüyüm zaman həyatın davam etdiyini və məndən aldığın haqqı geri ala biləcəyimi başa düşdüm. - Nə edəcəyimi bilmirəm. - İkimiz üçün də ən xeyirlisi budur. Xəzər lağ - lağı bir tərzdə gülüb dedi: - Niyə boşandın deyə soruşsalar, ərim mənə xəyanət etdi deyərsən. Xəzərin sözləri yorurdu artıq məni. - Xahiş edirəm, bəsdir daha. - deyib başımı əllərim arasına aldım. - Bilirsən, ömrümün sonuna kimi sənə nifrət edəcəyəm. Ürpərmişdim… - Niyə? - Mənə etdiklərinlə bu nifrəti özün qazandın. - Bəs sənin mənə etdiklərin? - Etdiklərinin cavabı idi. Səs tonumu yüksəldib ayağa qalxaraq işarət barmağımı havalandırdım. - Xəzər, sən artıq həddini tamamən aşdın! Nə zənn edirsən? Sən məni istədiyin kimi alçaldacaqsan, mən də susub dinləyəcəyəm? Yox, əzizim, yanılırsan. Susmayacağam… Bundan sonra mənim haqqımda dediyin hər kəliməni seçərək danış! - Hümeyra, özünə gəl. Xəzərin çığırması bu dəfə məni qorxutmurdu. - Sənə yaşadıqlarımızın arasında çox fərq var demişdim. Mən səni sevmədən həyatıma qəbul etdim, ən böyük yanlışımda elə bu idi. O halda, yəni o cür duyğusal boşluqda ikən birisinə bağlanmağım, ona vurulmağım son dərəcə normal idi. Amma sənin etdiyinin heç bir açıqlaması yoxdur. Sən, evlilik adına ləkə gətirdin. Evli olduğun halda başqa qadınla münasibət qurdun. - Bəsdir çərənlədin. Sənə xəyanət etməyim üçün məni məcbur edən sənsən. - Sən nə danışdığının fərqindəsən? - Düz demirəm? - Xəzər, biz evlənmədən öncə danışmadıqmı? Hər şeyi unudub, ən başdan başlayaq demədikmi? Keçmişi keçmişdə qoyaq demədikmi? - Hümeyra! (Xəzər də qışqırıb ayağa qalxdı) Elə bilirsən bilmirəm? Mənimlə bərabər olarkən belə onu düşündüyünü? Sən o qədər iyrənc bir qadınsan ki, öz ərinə toxunarkən də başqasını xəyal edirsən. - Sən… Sən,