, xəstəsən. Təəssüflə sözümü deyib başımı yellədim. - Məni bu hala sən saldın, Hümeyra, əsərinlə qurur duya bilərsən. Həyatımı məhv etdin! Qarşıma keçib başqasına vurulduğunu dediyində məni çox alçaltdın, qururumu paramparça etdin. Hər şeyin günahkarı sənsən. Əgər, qarşıma keçib başqasına vurulduğunu demək əvəzinə, bir az sevgi göstərmiş olsaydın, indi bu halda olmazdıq. - Hər şeyə ən başdan başlarkən ən vacib məsələni səndən gizlətməyimi istəyirdin? - Gizlətsəydin, Hümeyra, gizlətsəydin! O zaman sənə xəyanət etməzdim, o zaman, o qadını yalançı sevgimə inandırmazdım. Hər şey sənə görə oldu. Xəzərin sözləri ilə divana çökdüm. Dediyi hər kəlimə doğru idi, çünki mən nişanımızda geri addım atmaq üçün şərait yaratmış olsam da yalan danışaraq, həyatımızı məhv edəcək həmin səhvə imza atmışdım. - Haqlısan. - dedim. Son dərəcə zəif səslə dilləndim. Səsim o qədər cılız çıxırdı ki, özüm belə zorla eşidirdim. - Çox haqlısan… Bilirsən, mən əsla səhv etmədim, etmərəm deyib dururdum. İndi yanlış addımımın bizdən aldığı 5 ili və məhv etdiyim həyatları izləyirəm... Ən acısı da bütün bunların mənim üzümdən baş vermiş olduğunu bilməkdir... Xəyanətinin hesabını heç vaxt soruşmadım, soruşmaq fikrimdə yoxdur. Çünki xəyanətin, kimlə olduğun, kimlə nə etdiyin, məni zərrəcə maraqlandırmır. Amma həyatlarımızı mənim məhv etmiş olmağım… İnan mənə bu çox acıdı. Araya dərin bir sükut çökmüşdü. Xəyanətə görə pis olmurdum nə dəki Xəzərin nifrətinə görə. Məni tək incidən məhz özümün məhv etdiyim həyatım idi. Mən 5 ilimi bir heç uğruna heçə saymışdım. - Boşanmaq istəməkdə israr edirsən? - Bəli, fikrim qətidir. - Yaxşı… Təzminat və istədiyin qədər aliment vaxtı vaxtında ödənəcək, evlə də təmin ediləcəksən. Yəqin ki, vəkilin bunları… - Xəzər… Mən heç bir şey istəmirəm. - Olmaz elə şey. - Dinlə məni. Mənə maddi heç bir şey lazım deyil... Bu səhv evlilikdən dolayı məhv olan həyatımızı qurtarmaq üçün çalışmalıyıq. İkimiz də artıq xoşbəxtliyimizi qazanmalıyıq. Düşün ki, biz bir bina inşa edirdik. Mənim