gətirdi.Ikisi də ac olduğu üçün tez mətbəxə keçdilər.
-Hazır yemək yoxdu.Gərək bir şey hazırlayım,-dedi və Səlimə baxdı.
-Mən də sənə kömək edərəm, - dedi Səlim sevinərək.
-Sənin yeməkdən başın çıxır ki? - Aylin təəccübləndi.
-Lap o qədər də yox. Amma sənə kömək edə bilərəm, - məmnun halda gülümsədi.
-Yaxşı. Onda iş başına mister, aşpaz, - deyib əllərini bir-birinə vurdu.
Sobada toyuq bişirmək qərarına gəlirlər.
Səlim toyuğu , Aylin pomidorları və kartofları doğramağa başlayır.
-Səlim, sən lap toyuğa işgəncə edirsən ki,-deyib Aylin lap ürəkdən güldü.
-Sən nə danışırsan, mən bu işi çox gözəl bacarıram, - dedi özündən əminliklə.
-Yaxşı. Nə deyirəm ki? Nəticəni görərik..
Aylin Səlimin doğradığı toyuğun hissələrini gözdən keçirib bəs deyincəyə qədər güldü.
-Budunu tapana eşq olsun, Səlim. Sən belə toyuq doğramağı hansı aşpazdan öyrənmisən,-deyərək Aylin gülməyə başladı.
-Pisdir məgər? Məncə, əla doğramışam, - dedi. Aylin daha da bərkdən güldü.
-İndi də bunları tavaya yerləşdirim. Sonra da sobaya qoyum.
Yeməyi sobaya qoyduqdan sonra film seyr etməyə başladılar. Filmə necə aludə oldularsa,yeməyi belə yaddan çıxardılar. Burunlarına dəyən yanıq iyi ilə özlərini qaçaraq mətbəxə atmaları bir an çəkdi.
-Yox.. Ufff.. Yandı yemək,-dedi Aylin üzülərək.
-Üzüldüyün şeyə bax da,-dedi və Səlim güldü.
-Gülmə, Səlim. Necə yandı, gör.
-Biz də gedib qəşəng restoranda oturub yemək yeyərik.
-Bəlkə, dönər yeyək? - Aylin sevinərək dedi.
-O da olar.
Aylin və Səlim isə hər şeyi yaddan çıxarmışdılar. Bu günü yadda qalacaq bir şəkildə yaşamaq istəyirdilər. İlk öncə dönərxanaya gedib dönər sifariş etdilər.
-Dönərpərəst imiş, demək ,bizim həkim xanım.
-Bəli,mister qaraqabaq.
-Sənin haqqında hələ öyrənəcəklərim var imiş...-dedi və bir az susduqdan sonra Səlim Aylinə sualını tuşladı.
-Heç sevmisən,-Səlimin sualı verməsi ilə Aylinin yediyi yeməyin boğazında qalması bir oldu. Öskürməyə başladı.
-Halal. Halal. Noldu sənə?-deyərək Aylinə su süzdü.
-Bu sual hardan çıxdı ,