Aylinin əlini buraxdı.
-Buyur pambığını ye,-deyib pambığı Aylinə uzatdı.
Aylin uşaq sevinci ilə pambığı yeməyə başladı.
-Heç bilmirdim pambığı belə çox sevdiyini.
-Mənim haqqımda heç nə bilmirsən,mister qaraqabaq, - dedi gülümsəyərək. Sonra bir az pambıq qoparıb Səlimə uzatdı. Səlim yeyərək gülümsədi.
-Dadlıdı, doğrudan da.
Bu vaxt gül dükanının önündən keçəndə Səlim dayandı və "gözlə məni" deyərək dükanda keçdi. Bir dənə gül alaraq Aylinə uzatdı.
-Mənim üçündür?-deyərək Aylin gözlərini bacardıqca böyütdü.
-Niyə təəccüb edirsən? Bu gün sevgililər günüdür,-dedi. Aylin özünü itirdi. Səlimin dediyinin mahiyyətinə vara bilmirdi.
-Başa düşmədim,-deyib Aylin baxışlarını Səlimin gözlərində cəmlədi..
-Biz axı saxta ər və arvadıq,- deyib Səlim gülməyə başladı.Aylin isə onun sözünü tamam başqa yerə çəkdiyi üçün özlüyündə özünü danlayırdı. Bir anlıq Səlimin onu sevdiyini düşünmüşdü. Axı qızılgülü ona verməsini, ələlxüsus da, sevgililər günündə verməsini başqa necə mənalandıra bilərdi?
-Həm də axı bir bax ,hamının əlində gül var. Sənin əlinə isə daha çox yaraşır o gül,-deyərək gözlərini Aylinin yaşıl gözlərinə bəxş etdi. Yolun içində bir-birinə baxarkən kiçik bir qız uşağı gəlib gülməyə başladı. İkisi də cəld baxışlarını yayındırıb uşağa baxdılar.
-Siz sevgilisiniz,hə,-deyib gülməyinə ara verdi.
-Balaca ,sən yaman çoxbilmişsən ha,-deyərək Aylin qaşını çataraq uşağa baxdı. Uşaq onlara "sevirsiniz"-deyərək qaçıb getmişdi. Aylin bu olandan sonra daha da utanmağa başlamışdı. Səlim bir anlıq özünü itirdiyi üçün " gedək " deyərək Aylinin əlini tutmuşdu.Aylin şok üstə şok yaşadığı üçün gözləri az daha hədəqəsindən çıxacaqdı.
-Sənin əllərin donub ki,-deyərək Səlim Aylinin iki əlini də ovucları arasına almışdı.
-Camaat var ,Səlim,-deyərək Aylin əlini çəkmək istəsə də ,Səlim icazə verməmişdi.
-Aylin, biz ,onsuzda ,bizi tanıyanların gözündə evliyik. Birinin görməsindən ehtiyat etməyə ehtiyac yoxdur. Burda heç nə yoxdur.Biz ki yaxşı