gəlib Samirlə salamlaşdı.
-Xoş gəlmisən, Samir.
-Xoş gördük, gəlinbacı. Səlimin xəstə olduğunu eşidib gəldim,-dedi və Səlimə verdiyi meyvələri əlindən alıb Aylinə uzadaraq, - Səlimə aldım. Vitamin olsun.
Səlim öz - özünə pıçıltı ilə:
-Elə bil bundan meyvə istədim,-dedi.
-Necə, Səlim? - dedi Samir.
-Heç nə. Deyirəm, necə də düşüncəlisən.
-Əlbəttə, dostum,-dedi və Səlimin yanında oturdu,-biz illərin dostuyuq,-deyərək əlini Səlimin çiyninə qoydu...
Aylin meyvələri götürüb mətbəxə keçdi.Samir bir az da Səlimə yaxınlaşaraq pıçıldadı :
-Nə baş verib burda? Mən başqa şeylər sezirəm axı, - deyib bic - bic baxaraq başını gülərək yellədi.
-Dəlisən? Nə olacaq?-Səlim gözlərini bərəltdi. Samiri inandırmağa çalışsa da,Samir artıq nəsə anlayırdı...
-Burda bir sevgi alovlanıb axı elə bil,-başını yelləyərək gözlərini qıydı.
Səlim yerindən durdu və oturacaqda oturdu.
-Nə danışırsan sən? Elə şey yoxdur,-söhbəti başqa səmtə çevirmək üçün əlavə etdi,-məni boş ver. Sən danış görək.
-Nəyi danışım?
-Nigardan danış bir az.
-Söz tapdın da,-dedi dilxorçuluqla,-sevgilisi var da. Keçən dəfə sevgilisi ilə gördüm. Məndən əlini üz. Məndə boşluqdu.
Qapı yenidən çaldı.
-Bu dəfə kimdi, görəsən? Deyəsən, hamı xəbər tutub xəstəliyimdən,- deyə Səlim durub qapını açmaq istəyəndə Samir qoymadı.
-Dayan. Sən otur. Mən açaram, - deyib divandan durub qapıya yol alanda Səlim arxasınca ucadan deyindi:
-Əlil deyiləm hələ. Sadəcə bir az soyuqlamışam.
Samir qapını açanda özünü itirdi.
-Nigar? Nigar xanım?
-Salam.
-Salam. Salam.
Nigar içəri boylandı. Samir isə hələ də Nigara baxırdı.
-Samir bəy, Aylin yoxdu?
-A həə. Keç içəri. Keç. Keç,-dedi və qapıdan çəkildi.
-Çox sağ olun,-deyib içəri girdi. Aylin səsi eşidib mətbəxdən çıxdı. Nigarı görüb həm sevindi, həm də təəccübləndi :
-Ayy, Nigarım, necə sevindim səni görməyimə. Xeyirdirmi? - deyə soruşdu görüşərək.
-Hə,canım. Səni görmürəm neçə gündür. Dedim, bir gəlim,görüm, necəsən.
-Lap yaxşı, əzizim. Gəl, mətbəxə keçək. Mən də bir