m mən?
-Xəbərin yoxdu, demək,-dilxor və əsəbi tonda.
-Sara, mən iki gün xəstə yatdım. Sən mənim halımdan xəbərdar oldun?
-Telefonlarıma çıxırsan ki, xəbərim də olsun, - eyni əsəblə danışdı.
-Sara,bəsdir. Bir azdan iş görüşməm var. Sən isə mənim bütün fikirlərimi alt-üst edirsən.
-Bu gün sevgililər günüdür,Səlim.Sən isə heç bunu xatırlamırsan belə,-deyərək əsəblə otaqdan çıxdı. Səlim Saranın ardınca getmək isətəsə də, şirkət işçiləri görməsin deyə getmədi.
Sara gedəndən sonra Səlim əlləri ilə başını tutub düşünməyə başladı.Sara və Aylini düşündü. Aylinə qarşı nə baş verirdi? O, daha öncə belə bir şey hiss etməmişdi. Fərqli duyğular içində idi. İki yol ayrıcında qalmış kimi hiss edir və ürəyi daralırdı. Geyindiyi köynəyin yuxarıdan iki düyməsini açdı. Sanki nəfəs ala bilmirdi.Düşündü və sadəcə bir az başının qarışıq olduğu qənaətinə gəldi. Əlbəttə ki, Saranı sevirdi. Sara üçün atasını belə qarşısına almışdı axı o.Bəli, o,Saranı sevirdi. Aylin sadəcə olaraq onun fikrini qarışdırmışdı. Onlar dost ola bilərdi ən pis halda. Başqa heç nə. Düşündü və bu düşündüyündən məmnun qalaraq bir azdan gələcək ingilis iş adamları ilə görüşə hazırlaşdı.Günortadan sonra Aylin Səlimə zəng etdi. Maşını ilə Səlim maraqlanacağına söz vermişdi. İndi isə Aylin işdən çıxmalı idi. Maşını isə yox idi. Ona görə də düşündü ki, Səlimə zəng etsin. Bəlkə, Səlim unutmuşdu.
-Yox, Aylin unutmamışam. Sadəcə fikrimdən tamam çıxıb. İş yerinə yox, evə göndərilsin demişdim.
-Nə danışırsan? -dedi və heyfsiləndi. Olsun. Eybi yox. Bu günlük də idarə edərəm.
-Sən narahat olma. Mən bu gün özüm gəlib səni götürəcəm. Sən taksi ilə getmə.
-Mən çıxıram artıq ,Səlim..Ona görə deyirdim.
-Hə. Onda gözlə mən özümü indi çatdıracam..
-Sənə əziyyət..
Sözünü tamamlamağa qoymamışdı Səlim.
-Aylin. Xahiş edirəm,mən bir şey deyəndə bir də belə demə. Mənim işim olsa,sənə deyərəm ki, özün get. Mənim işim yoxdu. Ona görə də mən özüm gətirəcəm səni evə.
Səlim danışığı bitirib şirkətdən çıxdı.Aylini işdən götürüb evə