qurur duymuşdum. - İcazə versəydiniz, şəkilinizi çəkib Əliyə göndərərdim. Əminəm indi maraqdan dəli olub. Gülümsəyib başımı yelləmişdim. Kənan bəy şəkilimi çəkdikdən sonra sağollaşıb otaqdan çıxdı. Masadakı qovluqları qarşıma çəkib təzəcə incələməyə başlamışdım ki, telefona gələn zənglə, qovluğun ağzını örtdüm. - Bəli. (Yes) - Hümeyra Cəbrayılova ilə danışıram? (Am I talking to Hümeira Jabrailova?) - Elədir ki var. (There is such a thing) - Hümeyracan, bəlkə axşam bunu qeyd edək? - Əlbəttə, axşam ikinizi də gözləyəcəm. - Anamın döşəməli pilovundan da dəmləyərsən? - Bəli, əlbəttə. (Yes, of course) - Hələlik, əzizim, axşam görüşərik. - Hələlik. Axşama kimi şirkətin bir çox qovluqlarını incələmişdim və gördüyüm qədəri ilə qardaşımgil həqiqətən çox düzgün iş görürdülər. Qayda - qanunlara riayət edir və vaxtı - vaxtında vergilərini ödəyirdilər. Bu təqdirə layiq davranış idi. Artıq axşam olurdu deyə, evə getmək zamanım gəlmişdi. Çantamı götürüb otaqdan çıxdım. Liftə doğru addımlarkən dəhlizdə dayanan Kənan bəyi görüb yaxınlaşaraq dilləndim. - Kənan bəy, mənim bu günlük işim bitti. Əlavə tapşırığınız yoxdursa, mən evə gedim. - İlk gündən tapşırıqlarla sizi yormaq istəmirəm. Gedə bilərsiniz. Amma bu gündən sonra işlər daha çox olacaq. - Aydındır. Hələlik. - Hələlik. Şirkət binasından ayrılıb taksiyə əyləşərək evin yolunu tutdum. Yol boyu bu gün yaşadıqlarımı düşünməyə başladım. İşə gedərkənki əhvalımı və sonrakı əhvalımı. Səhər yaşadığım həyəcan nələrisə bacardığımı gördüyümdə yox olmuşdu. Mən indi özümü daha güclü hiss edirdim. Doğrudan da mən çox şeyin öhdəsindən gəlmişdim. Ünvana çatdığımda taksidən enib bir başa evə qalxdım. Sanki, yorulduğumu elə o an hiss etmişdim. Üstümü dəyişdirib mətbəxə keçərək yeməkləri hazırlamağa başladım. Eyvanda qəşəng bir süfrə açmış, qardaşımın istəyi ilə bişirdiyim döşəməli pilovu da ortaya yerləşdirmişdim. Bu axşam mənim işimi, daha doğrusu yeni həyatımı qeyd etmək üçün hər şey hazır