i üçün iş saatını bitirən kimi Səlim dərhal Saranın evinə getdi. Səlim artıq Saradan nigaran qalmışdı. "Bəlkə, nəsə olub Saraya". Sara bina evində qalırdı. Səlim qapı ağzına çatan kimi qapını döydü.Qapı döyülən zaman gözlükdən baxıb Səlimi görən Sara qapını açmadı.İnadla qapını döysə də, açılmadığını görüb artıq getməyə hazırlaşdı. Gedərkən bir daha Saraya zəng etdi. İçəridən Saranın telefon səsini eşidib ayaq saxladı.
-Sara içəridə olduğunu bilirəm. Aç qapını,xahiş edirəm.
Saradan səs gəlmirdi.
-Sara... Qapını sındıracam, - deyib qapını vəhşicəsinə döyməyə başladı.
Qonşular çıxıb narazılıq etdiyi üçün Sara əlacsız qalıb qapını açdı. Qonşular deyinərək evlərinə girdikdən sonra Səlim danışmağa başladı.
-Sara, icazə ver,danışım.
-Nə deyəcəksən?-Sara əsəblə Səlimə çəmkirdi.
-Sara ,sən də dünən düzgün danışmadın. Mən başa düşürəm səni. Sən də məni anla.
-Səlim,sən son zamanlar məni unudursan, - səsində bezginlik var idi.
-Bəlkə, içəridə danışaq.
-Yaxşı gir, - deyərək Sara yol verir Səlimə.
Səlim divanda oturub Saraya baxır.
-Çay içirsən? Gətirim?
-Olar.
Sara mətbəxə keçib iki stəkan çayla qayıtdı. Çayları masaya qoyub:
-Hə, danış,-deyib Səlimin yanında oturdu.Bu vaxt yan otaqdan tappıltı səsi gəlməsi ilə Səlim ayağa qalxdı.
-Bu nə səs idi? - deyərək Səlim təəccübləndi.
Sara həyəcanlanaraq heç nə deyə bilmirdi.Səlim ayağa qalxıb otağa girmək istəsə də,Sara onun önünü kəsib,-Səlim sən danışırdın axı,-deyib otağa girməsinə mane olmaq istədi.
-Sara,bir dayan görək,-deyib otağa girərək yerə düşərək çiliklənən çərçivəni gördü. Pəncərə açıq qalmış, külək pəncərəyə yaxın yerləşən stolun üstündəki çərçivəni yerə salmışdı.
-Pəncərəni niyə açmısan? - deyib Səlim pəncərəni bağladı... Çərçivə də sındı,-deyib sınıq çərçivəni yerdən qaldırıb baxdı.
-Olsun... Heç nə olmaz..-deyib Səlimin əlindəki çərçivəni alıb Səlimi otaqdan çıxardı.
Yenidən salona qayıdıb Səlim divanda oturdu. Sara da çərçivəni zibil qabına atıb Səlimin yanında yer aldı.
-Dünən,bizim günümüz