k düz gözlərinə zillənib:
-Mən,əslində,qaraqabaq deyiləm,həkim qız,-dedi.
-Hmmm... Əmin ola bilmirəm.
Səlim masaya oturanda Aylin qalxıb ona çay süzdü.
-Gülnarə xalaya bir neçə gün icazə vermişəm. Yoldaşını dünən müayinə etmişəm. Bir az müalicə yazdım.Xəstəxanada qalır indi. Gülnarə xala da orda onunla qalır.
-Həə olsun. Yenə sənin ümidinə qaldım ,demək.
-Məmnun deyilsənsə ,özünə sənə qulluq edən birini işə götürə bilərsən,-deyərək məşhur ədalı baxışını atdı.
-Yox ,lazım deyil. Pulsuz qulluq var da mənə,-deyərək güldü. Sonra əlavə etdi,-İşə tez gedəcəksən, deyəsən.
-Yox, niyə ki?
-Tez durmusan ona görə dedim.
-Həə...Yoox..Yəni tez getməyəcəm.. Amma yuxu tutmadı. Mən də erkən qalxmaq sağlamlıqdır, dedim və durdum. Mən ,onsuzda,çox yatmıram axı...
-Hə, lap gözəl. Amma mən tətildə olsaydım,bütün günü yatardım.
Səlim Aylinə ad günüsü olduğunu demədi. Bunun lazımsız olduğunu düşündü.
Səhər yeməyi bitər-bitməz Səlim evdən çıxdı. O, evdən çıxan kimi Aylin işə girişdi. Qaynanası professional birindən kömək alaraq evin bəzənməsinə təkid etsə də,Aylin bundan zövq aldığı üçün özü bəzəmək istədiyini dilə gətirərək artıq heç kimi istəməmişdi. Yeməkləri qaynanası Seyran xanımın özəl olaraq gətirdiyi aşpaz bişirdi. Bütün günü axşama hazırlıq görülmüşdü. Səlim işdən evə gəlincə işıqlar sönəcək və o, evə daxil olarkən bir anda ad günü mahnısı səslənərək qarşısına çıxacaqdılar. Aylin belə xəyal edirdi. Heç özü də bilmirdi, necə olmuşdusa ,Səlimin Sara ilə getmə ehtimalını gözdən qaçırmışdı.
Aylin çox böyük həvəslə girişmişdi bu işə. Qaynanası ilə məsləhətləşəndə "Səlim buna hədsiz sevinəcək" deməsi də onu sanki daha da həvəsləndirmiş, enerji qaynağı olmuşdu.
Bütün qonaqlar toplaşaraq Səlimin gəlişini gözləyirdi. Səlimin və Aylinin valideynləri,Samir,Səlimin önəm verdiyi başqa dostları, bir neçə qohum və Nigar var idi. Ən yaxın adamları çağırmışdı Aylin. Çox adama ehtiyac duymamışdı. Nə yaxşı ki də belə etmişdi.
Səlimin evə gəlməsinə çox az qalmışdı. Hamı həyəcanla