t oturdular.Yeməklərdən yeyib bir az əyləndilər. Aylin isə özünü nə qədər şən göstərməyə çalışsa da,ürəyində qopan fəryadları dindirə bilmirdi. Sadəcə özü bilirdi nə çəkdiyini.
Samir isə nəzərlərini Nigardan çəkə bilmirdi. Bu valehedici gözəlliyə baxmaqdan doya bilmirdi. Hara getsə ,gözləri ilə bu valehedici gözəlliyi izləyirdi. Sanki tale də onları bir araya gətirməkdən zövq alırmışcasına inadlaşırdı.Samir gözü Nigarda olsa da, ona yaxınlaşmağını heç hiss etmədi. Nigarın:
-Salam...-deməsi ilə Samir nəzərlərini heyran olduğu bu simada cəmlədi. Özünü bir anlıq itirdi.
-Salam...-nə qədər özünü ələ almağa çalışsa da,bacarmırdı.Nigarla danışanda əl-ayağı yerdən kəsilirdi.
-Samir,sən də Səlimlə işləyirsən. Necə oldu o harasa getdi, sənin xəbərin olmadı?
-Mən bu gün şirkətdən tez çıxmışam. Ona görə də Səlimdən xəbər tuta bilməmişəm.
-.....
-Sən Aylinin ən yaxın rəfiqəsisən... Yəqin ki, bilirsən,-deyərək Samir susdu.
-Nəyi?-dedi təəccüblə.
-Səlim və Aylinin evliliyi haqqında həqiqətləri bilirsən?
-Hə. Onu deyirsən?-dedi dilxorçuluqla.
-Hə... O məsələ...Yəqin ki, Səlim Sara ilədir.
-Of. Sən nə danışırsan, Samir. Bu çox pis oldu. Səlimlə danışıb aşağı düşəndə Aylin gülümsəsə də, mən hiss etdim ki, başqa bir şey var. Yəqin, Səlim Sara ilə oldğunu deyib,-dedi və kənarda səssiz oturub düşüncələrə dalan rəfiqəsi tərəfə baxdı.
-Mən də hiss etdim. Bilmirəm niyə,amma mən hiss edirəm ki,onlar ikisi də sevir.
-Mən də belə düşünürəm. Düzdür , Aylin inkar edir. Amma mən inanmıram ona.
-Sonları xeyir olsun.
-Amin.
-Onlar ilk dəfə bir kafe önündə rastlaşmışdılar. Aylin Səlimin maşınını əzmişdi,-deyib güldü..
-Bir dəqiqə. Dayan... Ahh. Mən də deyirəm,sən mənə hardan tanış gəlirsən. Orda.. O kafedə idin sən.
-Həə. Aylinlə görüşməyə gəlmişdim.
-Demək, bizim ilk görüşümüz onda olmuşdu.
-Hə...,
-Mən də ilk dəfə səni görəndə deyirdim ,görəsən ,mənə hardan tanış gəlirsən. Görürsən,heç Səlim də heç nə deməyib.
-Amma mən bilirdim, sən kimsən.
-Nə yaxşı