Bolum 13

Corc Melvil deyir ki, biz həmişə inanırıq ki, ilk məhəbbətimiz sonuncu, sonuncu məhəbbətimiz isə ilk məhəbbətimizdir. Mən də Corc bəyin fikri ilə tamamən razıyam.
Biz sevəndə onu heç bir zaman unuda bilməyəcəyimizi düşünərək sevirik..Unutduqda isə onu sevmədiyimizi düşünürük. Beləcə Melvilin sözünə qüvvət deyirəm ki, son məhəbbətimiz,əslində,bizim ilkimizdir. İnsan yaşam boyunca sadəcə bir dəfə sevə bilər. İndi bəzi insanlar "iki dəfə də sevgi mümkündür" deyəcək. Amma bu heç də elə deyil. Bizim sadəcə bircə dənə ürəyimiz var. Demək,sevgi də bir dəfə o qəlbə gəlib girə bilər.Sadəcə o məhəbbətə gedən yolda çox yollardan keçirik.Çox sevgi dadırıq. Əslində isə, o məhəbbət sandığımız məhəbbət də deyil. Bizim bir həvəsimizdir. Bəyənməmizdir. Məhəbbət qəlbimizə düşdüyü andan biz onun artıq ilk və son olduğunu bilirik. Sevgi ilə digər hissləri qarışdırmamaq lazımdır. Sadəcə bunu dərk etmək lazımdır.Sən sadəcə sonuncu məhəbbətini sevirsən. İlk məhəbbət isə sevgi deyil. Demək,sənin son məhəbbət dediyin elə sənin ilkindir.

Səlim bir anda qapıldığı hissdən oyandı. O, heç də düzgün etmirdi. Onun Saraya bunu etməyə heç bir haqqı yox idi axı. Aylinin qəlbini qırmağa isə ümumiyyətlə ixtiyarı yox idi. Ola bilər , Aylinə qarşı hissləri var. Amma bu ona ümid verməsinə səbəb deyil axı. Dodaqlarını Aylinin dodaqlarından çəkib Aylinin simasına diqqət yetirdi. Bunu ona etməyə ,ona ümid verməyə haqqı yox idi.Aylin də Səlimin baxışlarına öz baxışları ilə cavab verdi. O da çaşqın idi. Bir nəfəs qədər yaxın dayanmışdılar. Səlim pıçıldadı.
-Aylin,bağışla. Mən belə etmək istəmirdim. Necə oldu,heç özüm də bilmirəm. Bu düzgün deyildi.
Aylin ,onsuzda,bu yuxunun sona çatacağını bilirdi. Ancaq belə tez bitməsini heç istəmirdi.
-Mən... Heç mən də bilmədim... Bir anda... Ah, Səlim. Boş ver...-deyərək üzünü çevirdi və mətbəxin çıxışına doğru yol aldı.
-Bunu olmamış hesab edək, məncə,—desə də,Səlim ürəyində Aylinin ,ona qarşı çıxmasını istədi. "Niyə görə yox sayaq? Bu oldu. Biz