çiyinlərindən tutub özünə tərəf çevirdi.Baharın bəyaz teni, indi göy ilə qırmızı arasında bir rəng almışdı. Onun əlləri arasından çıxmaq üçün qız vurnuxurdu. -Neyləsən də,hətta özünü öldürsün də, boşanmayacağam səndən ! Başa düşdün?- sonunda onu arxaya doğru itələyib Yaşar ayağa qalxdı və iri addımlarla qapıya doğru irəlilədi. Bu qısa çəkən yol ərzində onun əsəbi azalmışdı. Qapının ağzında ayaq saxlayıb bir qədər yumruqları sıxılı vəziyyətdə dayandı. Nə qədər özünü məcbur etsə də , Bahara nifrət etmək, onun həyatını heçə saymaq alınmırdı. Çevrilib, sakitcə göz yaşlarına boğulan həyat yoldaşına baxmamaq üçün özünü saxlaya bilmədi. Baharın kiçik çiyinləri qalxıb-düşdükcə Yaşarın ürəyinə görünməyən oxlar sancılırdı. Qapı çırpılanda onlar ; o kiçik, üzərində yaşına uyğun olmayan məsuliyyət daşıyan , zərif çiyinlər dik atdı , sonra onların zəif , iradəsiz və artıq heç nəyə gücü qalmayan sahibəsi ağlamağa davam etdi. Yaşar sonuncu siqaretini Nurayın öldüyü gün çəkmişdi. Həmin gün o bir daha belə qadınlara görə göz yaşı tökməyəcəyi və siqaretə yaxın durmayacağı barəsində özünə söz vermiş, illərlə də bu sözün üzərində dayanmağı bacarmışdı. Birinci sözü qırdığına görə, artıq ikincisinə də sadiq qalmaq lazım gəlmirdi. O ,içinə çəkdiyi dumanı saxlaya biləcəyi qədər saxlayıb ,tələsmədən çölə buraxmışdı. Lakin gözlədiyi rahatlıq gəlmirdi. İndi içkiyə ehtiyac duyurdu , amma Əsmərin sözlərini xatırlayıb yenidən qayıtmaq gərəyini başa düşürdü. Bahar hamam otağına keçmişdi. Yaşar qapıya yaxınlaşanda Əsmərin dediklərini bir daha xatırlayıb , eşitdiyi ögümə səsinin nə olduğunu dərhal anladı. Qapını açanda, dizi üstə unitazın qarşısında çökmüş Bahar az öncə yediyi hər şeyi məcburən geri qaytarırdı. Yaşar bu görüntünün ona bu qədər təsir edəcəyini bilsəydi heç vaxt həmin qapını açmazdı. Hətta Bahara təcavüz etdiyi vaxtda onu bu qədər çarəsiz görməmişdi. Bəlkə də, həmin təcavüzlər zamanı o, heyvana dönüşdüyü üçün heç nəyi görmürdü. Fəqət indi Yaşarın ağlı başında idi , gözləri də