başladım. Səbəbsiz bir həyəcan bürümüşdü məni. Boşqabları masaya düzdükdən sonra yerimə oturdum. - Kənan bəy də sənin kimi ailəsiylə yaşayır, yoxsa tək? - Ailəsi ilə yaşayırdı, ancaq hal - hazırda yoldaşı ilə ayrılıb, valideyinləri isə Bakıdadır. - Niyə ayrılıblar? Özüm də bilmədən Kənan bəyin həyatı ilə maraqlanmağa başlamışdım. - Kənan Bakıya bizim toyumuza gəlib geri döndüyündə yoldaşının xəyanəti ilə üzləşib. Elə ondan sonra da münasibəti bitirməyə qərar veriblər. Onsuz aralarında elə odlu alovlu məhəbbət heç vaxt olmamışdı, amma bu xəyanətə haqq qazandırmır. Eşitdiklərimə inana bilmirdim. Mən həm nişanlı vaxtımda qəlbimə başqa hisslərin girməsinə izin verərək Xəzərlə olan münasibətimə xəyanət etmişdim, həm də həyat yoldaşımın mənə xəyanət etdiyinə öz gözlərimlə şahid olmuşdum. Bu səbəblə Kənan bəyin nə hiss etdiyini mənim qədər dərindən başa düşən olmazdı. Yaşadəqlarımız o qədər bir - birinə bənzəyirdi ki… - Çox təəssüf edirəm, Kənan bəyin bu cür acılar yaşamış biri olduğunu bilmirdim. Gülərüzlü və şən birinə bənzətmişdim. - Əzizim, onsuzda hər kəs bilir ki, çox gülən adam, elə ən dərdli adamlardır. Qardaşımın sözləri ilə razılaşırdım, çünki doğurdan da bir çox insan öz dərdini gülüşlə gizlədirdi. Bir müddət keçmişdi ki, qapının döyülməsi ilə Əli ayağa qalxdı. - Kənan gəldi, mən açaram. Mətbəxə keçib yeməkləri təzədən isidərək eyvana gətirdim. - Xoş gəlmisiz, Kənan bəy. - Sağ olun, Hümeyra xanım. Evinizə ilk dəfə gəlmiş olmağıma baxmayaraq əliboş gəldim. Üzürlü hesab edin. - Təşəkkür edirəm, heç nə lazım deyil. - Gözəl bir ev hədiyyəsi borcum olsun. - Narahat olmayın. Beləcə söhbət edərək yeməyə başladıq. Kənan bəy danışıb gülsə də, onun gözlərində gizlətdiyi kədəri görə bilirdim və mənə elə gəlirdi ki, bunu bir tək mən görə bilirəm. - Uzun zaman olmuşdu bu cür dadlı plov yeməyəli. Əlinizə sağlıq. - Nuş olsun. Yemək sonrası, qardaşımın gətirdiyi tortu kəsib çay süfrəsi ilə gecəni davam etdirirdik. Bəzən özümü Kənan bəyə diqqətlə baxarkən tapırdım. Sanki bu