y evening.) Kənan bəy mənə dünən “sabahdan işlərin çox olacaq” dediyində, bu qədər ciddi olacağını düşünməmişdim. Çantamı qoyub işə başladım. Axşama qədər işlərimi yekunlaşdırıb imzalatmaq üçün Kənan bəyin otağına yaxınlaşdım. Qapını döyüb otağa daxil olduğumda o, pəncərə önündə qəhvəsini yudumlayaraq şəhərin möhtəşəm mənzərəsini izləyirdi. - Kənan bəy, gələ bilərəm? Arxaya dönüb mehriban baxışlarını üzümə sabitlədi. - Buyurun, - Sənədlər hazırdır. - Belə tez hazır edəcəyinizi düşünməmişdim. Gülümsəyərək əlindəki fincanı masaya buraxıb sənədləri götürdü və vərəqləyərək təkrar bir az əvvəl dayandığı yerə doğru addımladı. Məndə pəncərənin önünə keçdim. Günəş batmağa hazırlaşırdı və qızılı şuaları ətrafda bərq vururdu. Mənzərə o qədər gözəl idi ki, qeyri - ixtiyari gülümsədirdi insanı. - Gün batımını çox sevirəm. - Gün batımını çox sevirəm. İkimizdə eyni anda, eyni cümləni qurmuşduq və bu mənə özümü qəribə hiss etdirmişdi. Həm həyəcan, həm də tədirginlik hiss etmişdim. Üzünə baxmadan dilləndim - İcazənizlə mən çıxım. Hələlik. - Hələlik. Öz otağıma qayıdıb çantamı götürərək şirkətdən ayrıldım. Günlər ötdükcə işlərim, daha da çoxalırdı və mən yorğunluqdan evə necə çatdığımı belə bilirdim. İşlərimin çox olduğu bir gün, günorta olmuşdu və mən, hələ də nəfəs belə almadan işlərimə davam edirdim. Bir ara başımı qaldırdığım zaman qapıya söykənərək məni izləyən Kənan bəyi gördüm. O qədər məşğul idim ki, onun nə vaxt gəldiyindən heç xəbərim olmamışdı. Mənim də ona baxdığımı görüb gülümsəyərək otağa daxil oldu. - Yeməkxanaya enirdim, sizi gördüm. Axı yemək vaxtıdı? - İşləri yarımçıq saxlamaq istəmədim. - Əli bilsə ki, hələ də acsınız, mənim üçün heç yaxşı şeylər olmayacaq. - Elə isə, bilməsin. - Deyib gülümsədim. - Məncə də. Kənan bəy də qarşılıq olaraq gülümsəyib baxışlarını üzümdə gəzdirdi. Onun bu baxışları məni həddindən artıq həyəcanlandırırdı. Həmin an Kənan bəyi ilk dəfə görürmüş kimi üz cizgilərini incələməyə başladım. Çox yaraşıqlı idi… Xəfif tüklü üzü və qara saçları,