Bolum 14

Bir insan nə qədər dibə bata bilər ki? Nə qədər çarəsiz ola bilər ki? O an ki var, ümidlərin puç olur,o zaman hər şeyin bitdiyini anlayırsan. Amma sən hər şeydən bezən bir zamanda həyat yenidən sənə sürprizlər hazırlayır. Sənə yeni gözəlliklər bəxş edir. Yenə eyni ümidlər, yenə məhv olan xəyallar və yenə də yalnızlıq. Bitmir ki, bitmir bu boşa çıxan arzular, ümidlər, istəklər. Hər zaman nəyinsə arxasınca olursan. Bir istək bitsə, digəri baş qaldırır. Sənə aid olmadığını bilə-bilə, olmayacağını bilə-bilə ümid edirsən. Arzulayırsan onu. Olmayacaq duaya Amin demək kimidir bəzi xəyallar.
Bəzən bir çiyin olar göz yaşının düşdüyü yer. Bir əl olsun və silsin ,istəyərsən o göz yaşını. Bir çiyində taparsan təsəllini. Bəzən isə tək-tənha qalarsan. Heç kim olmaz yanında və heç kimin vecinə olmaz sənin ağlamağın. Səssizcə iç çəkərək ağlayanda hıçqırıq səsin eşidilməsin deyə dərd ortağın yastıqlar olar. Kiçik yastıqçalara sığınarsan. O kiçik yastıqçalarda nə çox xatirə ,nə çox göz yaşı,nə çox dərd var imiş.. Sadəcə gecələr anlayar səni ... O gecənin alatoranında gözünə yuxu getməyərək sabahladığında göz yaşların dəstək olarkən sənə heç kim olmaz yanında. Sadəcə bir mahnı səslənər qulaqlarında. Səni ən gözəl günlərə aparar və sən o günə qayıda bilmədiyin üçün için-için yanarsan. Kiçik bir uşaq olmaq istəyərsən. Çiynində daşıdığın dərdlər çox ağır gələr. Sadəcə bir anlıq qayğısız olmaq istəyərsən. Həyat isə edəcəyini etmiş və səni darmadağın edərək uçurumlu yollarda sovurar...
***
-Dəmir lediyə ağlamaq heç yaraşmır axı...-deyərək Tural Aylinin təəccüblü baxışları altında onun yanında əyləşdi,-kim dəyib xətrinə ?
-Tural,sənin burda nə işin var?-Aylin təəccübünü gizləyə bilmədən soruşdu.
-Mən yan oturacaqda idim. Bayaqdan burdayam. Birdən bir gözəl xanımın ağladığını gördüm,-deyərək Aylinin gözündən axan yaşları sildi. Aylin isə Turalı qucaqlayaraq daha bərkdən ağlamağa başladı.
-Sakit ol. Sakit ol. Nə baş verib ,Aylin?
-Sadəcə yorulmuşam,Tural. Bezmişəm hər