şeydən,-deyərək gözlərini sildi.
-Bu saxta evlilik məsələsidir?
Aylin heç nə demədən baxışlarını uzaqlara dikdi.
-Aylin, narahat olma. İnan mənə. Hər şey keçəcək. Daha gözəl günlər qarşıda səni gözləyir.
-Səncə,doğrudan da , yaxşı ola bilər ki,Tural?-deyərək baxışlarını Turalın üzündə cəmlədi.
-Hə,Aylin. Mən sənə söz verirəm. Keçəcək bu pis günlər.
Tural Aylinin qəlbində yanan eşq atəşindən xəbərsiz idi. Sadəcə evliliyə görə belə olduğunu düşünürdü. Nə biləydi ki,sevdiyi qadın ona çox uzaqdır. O, Aylinlə bağlı gözəl xəyallar qurarkən Aylinin qurmağa belə çəkindiyi xəyalları paramparça idi. Səhərin gözəl açılacağına heç inamı yox idi. Onun üçün günlər daha qaranlıq gəlirdi. Onun artıq rəngi sanki qara idi. Xəyal dünyası ağın üstünə qara boya ilə qapqara bir xətt çəkmişdi. Artıq onun ümidi yox idi. Onun buna haqqı da yox idi axı. Ürəyi isə anlamırdı bunu. Saf sevgi ilə sevirdi ,o.
Məsum idi baxışları, yeni idi ürək çırpıntıları,təmiz idi hissləri...
Tural Aylini evə aparmaqda təkid etsə də ,Aylin bununla razılaşmayıb özü tək gəlməyi üstün tutmuşdu.

Aylin evə dönəndə tamam bitkin hiss edirdi özünü.Yorğun idi.Ayaqları evə gəlməmək üçün sözün əsl mənasında dirənirdi. Amma başqa yerə də getmək istəmirdi. Sadəcə bir az uzanıb hər şeydən uzaqlaşmaq istəyirdi. Qapını açıb içəri daxil oldu. Dəhlizdən keçib salona girdi.İşığı yandıranda divandan qalxan adamı görüb var gücü ilə qışqırdı.
***
Sara əsəbindən yerə-göyə sığmırdı. Hiss edirdi . Səlimin ondan uzaqlaşdığını görürdü. Amma buna boyun əyəcək deyildi. Məğlub olacaq deyildi. Hələ hər şey bitməmişdi.. Hər şey irəlidə idi..
Səlim Samir ilə danışdıqdan sonra telefonda Aylinin cavablandırılmış zəngini gördü. Əgər bu zəngi Səlim açmamışdırsa, demək ki,Sara açmışdı.Səlim bilirdi ki,Sara bu zəngi bilərəkdən açıb.Buna əsəbiləşsə də,heç nə demədi. Sadəcə getməsi lazım olduğunu deyib tələsik ordan uzaqlaşmışdı.
Sara Səlimin onunla qalacağını düşünürdü. O, belə düşünsə də, alınmamışdı.Hər şey uçub getmişdi. Sara