a görürdü ki Səlim onun əlindən yavaş - yavaş çıxır. O,buna icazə verə bilməzdi.O, səbr etmişdi. indi də nəticəsini görməli idi. Amma Sara saydığını saysın görək Səlim nə sayır...
***
Aylinin qışqırığından diksinən Səlim Aylinin yaxınına gələrək əli ilə ağzını tutub.
-Sakit. Sakit, - dedi.
Səlimi görüb Aylin susdu.
-Səlim,işığı niyə yandırmamısan? Ürəyimi partlatmaq istəyirsən? - az qala qışqırdı.
-Nə bilim? Eləcə oturdum.Sonra bir az uzanmaq istədim. Ona görə söndürdüm...Səni gözləyirdim,-dedi.
Aylin təəccübləndi :
-Məni? Niyə ki?
Səlim Saranın evindən çıxanda özünü təcili evə çatdırmağa çalışırdı. Samir ona dedi axı,evə gedəndə anlayarsan. O da tez evə çatıb nə baş verdiyini, Aylinin ona niyə zəng etdiyini, Saranın ona nə dediyini anlamaq istəyirdi. Evə çatanda qapının zəngini nə qədər çalsa da, açan olmadı. O da öz açarı ilə qapını açıb evə girdi. Ev başdan - başa bəzənmişdi. Süfrədə növbənöv yeməklər düzülmüşdü. Səlim alnına yavaşdan ilişdirərək:-necə də axmağam. Bütün bunlar mənim üçün idi,-dedi. Sonra üzərində yandırılmamış şamlar olan tortu gördü. Səlimin tortu idi. Qaynanası, anasıgil,- sən Səlimin yerinə üfür şamları desə də, Səlimin üfürməsini istəmişdi Aylin. Ona görə də şamlar üzərində yanmamış, tort isə kəsilməmiş qalmışdı.
Səlim Aylinin evdə olmadığını görüb ona nə qədər zəng etsə də, telefonu evdə unutduğu üçün Aylinlə əlaqə yarada bilməmişdi. Bəlkə də, unutmamış,bilərək evdə qoymuşdu. Narahat edilmək istəmirdi.Aylinin sualını cavabsız qoyub süfrəyə yaxınlaşdı. Yarpaq dolmasından bir dənə götürüb yedi.
-Dadlıdı...,-sonra Aylinə sarı döndü, - çox adam var idi?
-Narahat olma. Hər şey yaxşıdı,-dedi və dolmuş gözlərini gizlətmək üçün üzünü çevirdi. Səlimə aldığı hədiyyəni stoldan götürüb Səlimə uzatdı.
Səlim hədiyyəni açdı. İçində Dənizdən ibarət olan mavilik və Dənizin kənarında rəqs edən oğlan və qız olan şüşə suvenir idi bu. Sevincək:
-Bu ki əla hədiyyədir, - dedi və yanda yerləşən düyməsini basdı. Musiqi də səslənirdi.
-Bəyəndiyinə