ə gözlərini yumub dilək tutdu. Şamları üfürmək istəyəndə dayandı.
Aylin əl çalmağa hazırlamışdı ki, Səlimin durması səbəbi ilə əlləri havada qaldı.
-Noldu? Üfür də.
Səlim Aylinin əlindən tutub daha da yaxınına doğru çəkdi.
-Sən də dilək tut.
-Mən niyə? - təəccübünü heç cürə gizlədə bilmədi.
-Tez ol, dilək tut. Sual vermə.
-Yaxşı. Tuturam.
Aylin Səlimə baxdı. Gülümsədi və onun xoşbəxt olmasını dilədi. Aylinə əsas Səlimin xoşbəxt olması lazım idi. Sara ilə olmuş olsa da,onu dünyanın xoşbəxt insanları sırasında görmək istəyirdi. Əmin idi ki,Səlim Sara ilə xoş ömür arzu edib. Ona görə də bu arzunun gerçəkləşməsinə Amin deyərcəsinə onun Sara ilə xoşbəxt olmasını dilədi.
-Tutdun diləyini,-Səlim Aylindən soruşdu.
-Tutdum.
-İndi isə birlikdə şamları söndürək.
-Mən də? -Aylin uşaq saflığı ilə , uşaq sevinci ilə soruşdu.
-Əlbəttə,həkim xanım.Birlikdə arzu tuturuqsa ,birlikdə də şamı söndürmək lazımdır.
-Yaxşı,-deyərək sevincək Səlimə baxdı. Ən adi şeydən belə sevinirdi. Həqiqi bir uşaq kimi idi.
-Bir iki və üç.
Şamları üfürdülər. Tortu kəsərək Aylin Səlimə yedirdi.Səlim isə tortun kremindən bir az götürüb Aylinin burnuna yaxdı.
-Səlim,nə edirsən?-deyərək Aylin ürəkdən güldü və Səlimin etdiyini Səlimə etdi.
-Səlim ,daha bəsdir. Bax o tort yemək üçündür... -deyərək güldü.
-Yaxşı. Qoy olsun. Gözəl libasını batırmaq istəmirəm. Ona görə də bəxtin gətirdi. Yoxsa o tort ilə sənə nə edəcəyimi bilirdim.
İkisi də gülməyə başladı.
Yatmağa getmək istəmirdilər heç.. Amma artıq gec idi. İkisi də pilləkəni çıxdı.İkisi də otaqlarının qapısı ağzında dayandı.Eyni anda geri dönüb digərinə tərəf gəldilər.
-Çox gözəl gün idi, Aylin. Çox sağ ol,-dedi Səlim.
-Mən nə etdim ki? Əsas mən təşəkkür edirəm,-dedi və mehriban bir sevgi dolu baxışla Səlimə baxdı.
-Səndən üzr istəyirəm...
-Niyə ki, Səlim?..-çaşqın nəzərlərini Səlimin üzündə gəzindirdi.
-Sənin bütün hazırlığın boşa getdiyi üçün. Heç ağlıma da gəlmədi ki, sən ad günüm olduğunu bilirsən,-dedi və maraqla soruşdu, -