saçırdı.
-Al, toxun, istədiyini et!- Yaşarın əlini sinəsinə, üzünə, bədəninin müxtəlif bölgələrinə toxunduraraq qışqırırdı. Yaşar əlini azad etməyə çalışsa da, çaşqın halı bu işə mane oldu. O , iri gözlərlə arvadını izləyirdi.
-Toxunsana! Bir daha təcavüz etsənə! Niyə dayanmısan? Bir heyvan kimi davran mənimlə! Həmişə etdiyin kimi. Ölənə qədər incit məni; öldür! Canımı al!
Bahar onun əlini buraxıb, öz üzünü əlləri ilə örtdü. O, nalə çəkib ağlayır, zarıyırdı. Boş və qaranlıq ev onun səsi ilə əhatələnmişdi. Yaşar əlini qaldırdı və onun çiyninə endirmək üçün cəhd etdi ,lakin hamısı boşa idi. Bacarmadı. Alınmırdı. Əlini endirdi. Əli ilə alnını tutdu. Barmaqları ilə kirpiklərini sıxdı. Başından çıxan ağlı ona sakitləşməyin lazım olduğunu deyirdi, amma Yaşarın qulaqlarında ağlayan Baharın hıçqırıqları əks-səda verirdi. Bu dəfə ayağa qalxa, hətta bir neçə addım da bildi. Fəqət qarşısını anidən kəsən Bahar yenə ona mane olmağı bacardı.
-Hara gedirsən? Dedin axı; dedin ki, mənə əzab verəcəksən, ölənə qədər. Öldür! Öldür məni! Öldür , qurtarsın canım!- Bahar qışqırır, onun sinəsini kiçik və əhəmiyyətsiz yumruqları ilə vurur, başını silkələyir, üzünə düşən saçların arasından gözlərini bərəldərək Yaşara baxırdı.
-Bəsdi! Bəsdi , Bahar!- Yaşar onu çiyinlərindən tutub silkələyəndə də qız dayanmadı.
-Öldür, yalvarıram öldür, - Bahar sinəsindən ah-nalə ilə çıxara biləcəyi son yalvarışları etdi və Yaşarın yaxasından tutaraq yerə çökdü. Onunla birlikdə Yaşar da enmişdi.
-Nifrət edirəm, hamınıza, nifrət edirəm, - Bahar pıçıldadı və Yaşara onun başını sinəsinə sıxmağa icazə verdi. Yaşarın ağ rəngli köynəyinin sinə hissəsi islandıqca Bahar rahatlayırdı. İkisi də zamandan xəbərsiz saniyələrlə,dəqiqələrlə, bəlkə də daha çox bu vəziyyətdə yerdə oturdular. Baharın hıçqırıqları da bitmiş, sadəcə arada bir burnunu çəkməsi sakitliyi pozaraq onun oyaq olmasından xəbər verirdi. Yaşar arvadının tam sakitləşdiyinə əmin olduqdan sonra onu çiyinlərindən tutaraq ayağa qalxdı və Baharı