üzərinə çökmüş, dəqiqələr ilə ,tənəffüsü nizama düşənə qədər bu şəkildə qalmışdı. Anidən, üzərində uzandıqları və bulaşdırdıqları yataq örtüyünü çıxarıb yerə atdı və hələ dünən gecə tək yatdığı yataqda üzərini örtdüyü ağ mələfə ilə Baharla öz üstünə çəkdi. Baharı arxadan elə qucaqladı ki, qız tərpənə bilmirdi. Onun zərif qollarının üzərini öz əzələli qolları ilə bağladı və barmaqlarını Baharın incə barmaqlarına keçirdi. Saniyələr, dəqiqələr və bilinmir neçə saat... Bu zaman ərzində gözünü belə qırpmayan Bahar ərinin isti nəfəsində dərin yuxu müşahidə edəndə astaca onun barmaqlarını barmaqlarından ayırdı və qolunu üzərindən çəkdi. Yaşarın cıraraq yerə atdığı geyim parçalarının üzərindən keçərək, hamam otağına üz tutdu. Bir neçə saat bundan öncə duş almasına baxmayaraq, hər dərisinə dəyən damcı ilə bədəninə rahatlıq çökdüyünü hiss edirdi. Təmizlənirdi, təmizlənirdi, təmizlənirdi...
Bahar dəsmalı bədəninə dolayıb, asta addımlarla otağa geri qayıtdı və seksin verdiyi rahatlıq ilə yatan ərinin yanından ötüb keçdi. Dolabdan götürdüyü alt və üst geyimlərini əyninə keçirmək sadəcə saniyələr almışdı.Son dəfə qapının ağzında ayaq saxladı, çevrildi, ərinin üzünə baxdı və baxışları kimi soyuq olan tərzdə dəstəyi endirib çıxdı. Gözlədiyi kimi açar çıxış qapısının üzərində idi. Bahar belə olmama ehtimalını heç düşünməmişdi də. Yaşar evdə olduğu bu uzun zaman ərzində ancaq Fateh gəldiyində qapını açarlamışdı. Bahar bunu həmişə edirmiş kimi qapını açıb bayıra çıxanda hava artıq qaralmışdı. Ətrafına baxdı; uzun zamandır ala bilmədiyi sinədolusu nəfəsini aldı və irəliləmək istədi, lakin nə isə onu tutub saxlayırmış kimi dayandı. Bu ev ilə bağlı bircə dənə də olsun, az belə olsun xoş xatirə yox idi (burada sevgi ilə bir yerdə yatdıqları ilk gecəni nəzərə almasaq) . Əgər elə indi çıxıb getsəydi, indi hər şeyi , elə buradaca xətm etsəydi ; geriyə qalan sadəcə əzab hissi olacaqdı. Qalsaydı... Qalsaydı da əzab davam edəcəkdi. Bahar bilirdi ki, onun bədəni kimi zəif ürəyi çox