yaxınlaşanda Baharın ayaqları özündən asılı olmayaraq arxaya doğru getdi. Sənan onu çiyinlərindən tutub silkələdi və yaşla parlayan gözlərini üzündə-gözündə, bədənində gəzdirib ,qızın başına , qollarına toxundu.
-Yaxşısan? Sən yaxşısan? O, sənə nə edib ,hə? Səni incidib? Vurub? Döyüb? Gəl! Gəl gedək! Səni gözləyirdim. Bilirdim gələcəksən. Allah haqqı, əgər bu gün də çıxmasaydın özüm polisə zəng edəcəkdim.
Bahar onu sürütkləyərək aparan Sənanın əlindən qurtulmaq üçün onun barmaqlarını aralamaga çalışır ,
-Dayan!- deyə səsini yüksəldirdi. Sənan onu eşitmirdi. Nəhayət , Sənanın dostundan götürdüyü maşının qarşısına çatanda Bahar sərt hərəkətlə əlini dartıb çıxardı. Sənan qəfildən ayılmış kimi heyrətlənərək ona baxırdı.
-Bahar?
-Murdar əllərini çək üstümdən!- Baharın burun pərləri hər nəfəs alışında əsəbini göstərə biləcək ən gözəl nümunə idi.
-Bahar, bağışla, Bahar...mən...sən... Qulaq as mənə . Mən sadəcə, - Sənan yaxınlaşdı və toxuna bilmək üçün əllərini ona doğru uzatdı.
-Uzaq dur!- Baharın işarət barmağı təhdid ilə irəli gəlmişdi. Ayaqları isə geriyə doğru gedirdi.
-Bahar, gəl mənimlə, gəl gedək, - Sənan yalvarırdı.
-Əl çək məndən , Sənan, əl çək! Daha nə qədər incidəcəksən məni? Elədiklərin bəs deyilmi? Həyatımı puç etdin, puç!- Bahar göz yaşlarına azadlıq vermişdi. Sinəsinə dəyən əlinin səsi naləsini tamamlayırdı.Növbəti an çevrilib, az öncə həmişəlik tərk etmək istədiyi həmin yerə: ərinin onun üçün yaratdığı cəhənnəmə geri qayıtmaq üçün qaçmağa başladı ,çünki ora cənnət qoxusu verirdi. Lakin hələ də geri cəkilməyən keçmiş sevgilisi eynilə keçmiş zamanlarda olduğu kimi sevgiylə onun adını çəkəndə ayaq saxladı.
-Sarı gəlinim, gəl gedək buralardan, gəl qayıdaq kəndimizə. Boşan ondan. Sənə əzabı mən deyil, o verir. Gəl gedək ,hər zaman xoşbəxt olduğumuz həmin yerlərə.
Baharın ürəyi artıq aylardır döyünmədiyi xoşbəxtlik ritmi ilə çırpınmağa başladı. "Həmişə xoşbəxt olduğu həmin o