Bolum 14

Aradan iki aylıq bir zaman ötmüşdü. Bu iki ayda mən həm şəhərə, həm də işimə alışırdım. Bakıdakı və Universitetdəki həyatımın əksinə, burada insanlarla qaynayıb qarışır, söhbət edirdim. Bəzən San Dieogonun məni dəyişdirdiyini düşünsəmdə bilirdim ki, əslində, böyüyürəm. Doğru bildiklərimin yanlış olduğunu görmək mənim böyüməyimə səbəb olurdu. Getdikcə daha fərqli, daha şən birinə çevrilirdim.Yeni Hümeyradan qardaşımgil, eləcə də özüm olduqca məmnun idik.
Kənan bəylə aramızdakı gizli baxışmalar, hələ də davam edirdi. Əslində, onun mənə qarşı olan mehriban baxışları elə ilk gündən eyni idi. Sadəcə mən bunun gec fərqinə varmışdım, daha sonra mən də aludə olmuşdum o dəniz gözlərə.
Onun kimi, hər baxımdan ideal bir kişinin, baxışları mənə çox xoş gəlir, özgüvənimi artırırdı. Kənan bəy mənə hər baxdıqca gözlərimi çəkə bilmir, yox olurdum onun mavilərində. Uşaq deyildim, bu baxışmaların və onu gördüyüm zaman ürəyimdə yaranan çırpınışların, ondan xoşum gəldiyi üçün olduğunu əlbəttə başa düşürdüm. Bu duyğular o qədər fərqli, o qədər başqa idi ki, sözlə ifadə etmək olmurdu. Dəhlizdə boylanarkən onun uzaqdan özünə məxsus, xarizmatik yerişini gördüyüm zaman az qalırdı qəlbim köksümü yarıb çıxsın. Bu hisslərimi daha əvvəl yaşadığım duyğularla qarşılaşdırırdım istəmsizcə. O zaman daha da əmin olurdum başqalığına.
Mənim qəlbimdə yaşadığım bu təlatüm, getdikcə qorxuya dönüşürdü. Hiss etdiyim duyğular məni çox qorxudurdu, çünki qəlbimdən daşacaq qədər böyüyürdü. Mən heç bu cür içdən gələn duyğular yaşamamışdım. Yenidən eyni səhvi edib tələsmək istəmir, bir daha xəyanətlə qarşı - qarşıya gəlməkdən qorxurdum. Üstəlik o, qardaşımın ən yaxın dostu idi. Bunun üçün bacardığım qədər Kənan bəydən uzaq durmalı idim.
- Bəli, (Yes)
- Hümeyra xanım, Kənan bəy axşamkı restoranda olacaq olan iclas üçün sizində hazırlanmağınızı tapşırdı. (Ms. Humeira, Mr. Kenan instructed you to prepare for the meeting to be held in the restaurant tonigh.)
Görünüşə görə bu mümkün olmayacaqdı,