etiraf etməli idi.
-Nəcəb belə tez durmusan?
-Nə bilim?Heç yuxu tutdu ki?Mən də durdum,-deyərək gülümsədi,-Sən nəcəb bəs bu vaxt durmusan?
-Səlim,mən həmişə tez dururam. Axı bunu demişəm.
-Hə ,doğrudan aa.. Erkən qalxmaq sağlamlıqdır deyə,hə?-deyərək gülümsəyib qaşının birini qaldırıb Aylinə baxdı.
-Elədir ki,var,-deyərək mətbəxə girdi. Səlim isə kresloya sərildi.Aylin mətbəxdən çıxaraq,-
-Deyirəm, bəlkə, bundan sonra həmişə belə tez durasan,-deyib saxta ciddiyyətlə Səlimə baxdı.
-Niyə ki?-deyərək təəccübləndi.
-Səhər duranda hazır çay olduğunu görmək lap sevindirdi,-deyib güldü.
-Deyirəm axı,sən elə-belə istəməzsən durmağımı,-deyib o da gülməyə başladı,-sən istə,hər səhər durum,-deyərək baxışlarını Aylinin yaşıllarına dikdi. Bir müddət beləcə səssizcə bir -birinə baxışları ilə cavab verdilər. Sonra Aylin özünü ələ alaraq əli ilə üzünə düşən saçını arxaya çəkərək yenidən mətbəxə dönüb səhər yeməyi hazırlamağa başladı.
Bu səhər yeməyi ikisinə də fərqli gəlirdi.Arada bir -birinə baxıb sonra cəld qarşılarında duran yeməyi çəngəlləyirdilər.
Eyni anda ikisinə də zəng gəlməsi ilə gerçək həyata dönüş edirlər. Öz telefonlarına baxmaq yerinə Səlim Aylinin Aylin də Səlimin telefonuna nəzər yetirəndə birdən nə etdiklərinin fərqinə vararaq tez öz telefonlarına baxdılar. Səlim zəngi aça-aça :"Axı, bu Tural niyə dəqiqəbaşı zəng edir Aylinə",- deyə düşündü. Sonra danışmaq üçün masadan qalxdı.. Aylin də telefonu açanda "Əlbəttə ki, dünən, sadəcə, bir gün idi. O Saraya aiddir",- deyə düşündü..
-Səlim dünən çıxıb getdin. Mən narahat oldum. Hər şey yaxşıdır?
-Hə, Sara. Narahat olma. Yaxşıdır hər şey.
-Lap yaxşı. Nə baş vermişdi? Niyə getdin dünən?
-Bu gün görüşərik. Səninlə danışmalıyam. Dünən niyə getdiyimi də başa salaram,-dedi və Səlimin səsində olan ciddiyyət Saranı heç açmadı. Heç də yaxşı şeylərin olmayacağını anlayırdı.
-Sara,mən indi çıxmalıyam. Sonra danışarıq. Hələlik,-fikri Aylinin danışığında qaldığı üçün tez danışığı bitirib salona girdi. Aylinin hələ