i çıxarmadan onu dinləyirdi,- Mən anlaya bilmirəm, mənə nə olur...
-Sevirsən... - dedi tərəddüd etmədən.. Samirin bu sözünə Səlim anidən ona baxdı. Qorxaraq, çəkinərək baxırdı. Və hədələyici baxırdı. - Səlim, inkar etmə. Mənə danış. Sevirsən onu.
-Samir, mən belə hiss etməmişəm heç. Sevgi deməyə qorxurdum. Bilmirəm çünki. Adını qoya bilmirdim.Amma o,mənə elə gözəl təsir edir ki.
-Onu görəndə zaman dursun istəyirsən. Hə?
-Hə. Zaman dursun. Hər günüm onunla keçsin. Hər anımda yanımda olsun,-elə sürətlə danışırdı ki. Dilinin bağı açılmışdı artıq. Dil boğaza qoymadan danışırdı,-Onu görmədən rahat ola bilmirəm. Onunla birlikdə olanda mən hər şeyi unuduram. Bunun düzgün olmadığını düşünürəm. Bu hisslərimə bir son qoymaq istəyirəm. Aylindən uzaq dura bilmək üçün Saranın yanına gedirəm. Bəlkə, hiss etdiklərimi unudaram deyə. Amma yox ,orda da Aylin məni qarabaqara izləyir. Gözümü açanda o. Yatıram. Yuxuma gələn o. Səhər oyananda şən səsi ilə qulaqlarımı oxşayan səs o. Hər bir şey o.Onu sevindirmək istəyirəm. Onunla əl-ələ tutmaq istəyirəm. Onunla gülmək istəyirəm.O. O. Yenə də o. Hər şeyim o olub. Məni məndən alır ,o.
-Onun gülüşündə canlanırsan, hə?-Nigarı düşünərək danışdı.
-Hə. Hə. Gülsün. O ,həmişə, hər an gülsün. Ona gülmək elə gözəl yaraşır ki.Ağlamasın heç,o. Bu qədər müddətdə o,mənə elə doğma olub ki.Amma mən bilmirəm bunun sonu necə olacaq.?
-Get, özünə de.
-Sara.. Bəs Sara?-dedi çarəsizcə.Vicdan əzabı çəkirdi.Çarəsizliyin dibində üzürdü, o. Düşüncələr artıq dəli edirdi onu. Sonu nə olacaqdı bütün bunların?
Sara Səlimə özünü unutdurmamaq üçün, Səlim nə desə də, şirkətə gəlmişdi. Səlimin dediklərinin hamını eşitmiş və əsəbindən yerə - göyə sığmırdı. "Demək, onu sevirsən, hə..? Yoox, Səlim, mən səni heç kimə yar etmərəm",-deyib öz-özünə əsəb ilə şirkətdən çıxmışdı.
-Səlim, Sara səni anlayacaq.
-Anlayar, deyirsən, yəni? - çarəsiz ümidlə baxdı,- mənim indi başqa problemim var, - dedi. Birdən yadına düşmüşdü əsas məsələ.
-Nə problem.? -Samir təəccüblə