Səlimin əsəbi simasına baxdı.
-Bir azdan Aylin Tural ilə görüşəcək.
-Nə? Aylin sevmir ki səni?- şoku şok üstünə eşidən Samir hər şeyi dərk etməyə çalışırdı.
-Bilmirəm. Bəlkə ,sevir.Səhər Turalla telefon danışığını eşitdim,-dedi və Samirin tənbeh edici baxışları altında,-yaxşı, yaxşı özüm qulaq asdım. Nə edim ,mən axı bilməli idim nə danışdıqlarını,-dedi.
-Bəs fikrin nədir?
-Bilmirəm ki,ora gedim,ya yox. Üz-üzə ikisi ilə də danışmış olaram.
-Bilmirəm. Məncə,düzgün deyil..
-Niyə ki?
Səlim saatına baxdı. Saat artıq 1 idi. Tez ayağa sıçradı.
-Saat 1-di. Mən gedirəm.
-Hara?-Təəccüblənən Samir Səlimin geyindiyini görüb, - demə ki, ora gedirsən,-dedi.
-Gedəcəm. Qərarlıyam, - dedi və otaqdan çıxdı.
-Səlim, dayan. Məni də gözlə,-deyərək Samir də sürətli addımlarla şirkətdən çıxan Səlimə yetişməyə çalışdı.
-Səlim, məncə,getmə. Aylindən soruş. Nə bilmək istəsən ondan soruş.
-Samir, mən nə qədər ki, daşınmamışam fikrimdən,gedəcəm,-deyib maşınına mindi. Maşını işə salanda Samir də cəld maşına əyləşdi.
-Mən də sənlə gəlirəm.
Samir,əslində, Səlim yalnış bir şey etmək istəsə,onu saxlamaq məqsədilə gedirdi.
***
"Aylin, mən artıq dediyin yerdə səni gözləyirəm."
Telefonuna gələn mesajı oxuyan Aylin əynini geyinib otağından çıxdı. Aşağı düşəndə Nigarla rastlaşdı.
-Hara gedirsən, Aylin?
-Tural gözləyir məni. Nəsə deyəcək mənə. Sözü var imiş.
-Nə deyəcək ki?-Nigar təəccübləndi.
-Vallah, heç bir fikrim yoxdu...Səhər zəng etdi,vacib sözü olduğunu dedi. İndi də qarşıdakı kafedə məni gözləyir. Mən gedim. Gözlətməyim adamı, - dedi və sürətli addımlarla klinikadan çıxdı. Cəld yolu keçib içəri girdi. Tural artıq oturub Aylini gözləyirdi. Aylin içəri girəndə Tural su içib özünü ələ almağa çalışırdı.Aylinin gəldiyini görən kimi cəld yerindən durdu.
-Salam, Tural,-dedi və görüşdülər.
-Xoş gəldin, Aylin, - səsində o qədər ümid, o qədər sevgi vardı ki. Baxışlarında olan bağlılıq hələ... Həyəcanlı idi. Tez bir zamanda sevgisini etiraf edib rahat olmaq istəyirdi. Bir daha