Bolum 15

Həyat bəzən xoşbəxt olduğunuz anda sizə sanki paxıllıq edir. İmkan vermir ki, o anı doya - doya yaşayasınız. Xoşbəxtliyinizi çəkib anidən əlinizdən alır. Gülüşünüzü üzünüzdə dondurmaqdan həzz alırmışcasına oynayır həyat sizinlə. Ələ salır həyat sizi. Və ən pisi odur ki, sizin həyata qarşı çıxacaq cəsarətiniz və gücünüz olmur...O sizi durmadan əzdikcə siz də boyun əyirsiniz. Addımladığınız yolda büdrəyən ayağınıza söyürsünüz, amma sizi yıxan həyata qarşı çıxa bilmirsiniz. Bəlkə də,sizi yıxan heç həyat deyil,elə özünüzsünüz...

***
Dünənki gündən sonra yuxudan erkən ayılan saxta evli cütlük bir müddət sadəcə yataqda uzanıb düşündülər. Səlim artıq Aylinə olan hisslərini anlayırdı. İndi o sadəcə bir şey istəyirdi:Aylinlə xoşbəxt olmaq və Saranı qırmamaq. Bu isə nə dərəcə mümkün idi. Saraya bunu etməyə axı onun haqqı yox idi.Vicdan əzabı onu məhv edirdi. Etdiyi nə qədər düzgün olmasa da,Aylin yanında olsun,istəyirdi. Etdiyi nə qədər eqoistcə olsa da,o,xoşbəxt olmaq və Aylini xoşbəxt etmək istəyirdi. Aylinin də onu sevdiyini düşünürdü.
Aylin isə tamam başqa düşüncələrdə idi. Bəzən Səlimin də onu sevdiyini düşünürdü. Dərhal da düşündüyündən xəcalət çəkirdi. Səlim Aylini sevə bilməzdi axı. Onun sevdiyi var idi. Bu isə onun ürəyinə dözülməz ağrı verirdi. Bu yükü daşımaq ona çətin idi. Bu fikirlər onu dəli etməmiş yataqdan qalxıb aşağı düşdü. Səlim artıq oyanıb aşağıda oturmuşdu.
-Səlim,-təəccüblə Səlimə baxdı. Saat hələ 6 olduğu üçün Səlimi bu vaxt yuxudan ayılan görmək ona qəribə gəlmişdi,-sabahın xeyir.
Səlim Aylini görəcək özünü itirdi. Ayağa qalxıb Aylinə sarı gəldi. Əl-ayağı dolaşmağa başladı. Sərsəm bir gülümsəmə ilə:
-Sabahın xeyir,həkim xanım ,-dedi. Öz-özünə qarşısında duran bu xanımı sevdiyini etiraf etdikdən sonra onu görmək tamam başqa bir təsir bağışlamışdı ona. İndicə qarşısında duran bu xanıma sevdiyini demək istərdi. Amma öncə Sara ilə danışıb bu məsələyə son qoymalı idi. Hər şeyi səhmana saldıqdan sonra Aylinə xüsusi şəkildə sevgisini