Bölüm. 35


Yaşar gözlərini açanda otaq tamamilə qaranlığa bələnmişdi. Qollarının arasında Baharı tapmayınca ilk öncə onun hamamda və ya adəti üzrə aşağıda olduğunu düşündü. Lakin sadəcə 30 saniyə kifayət etmişdi ki, Yaşar bunun belə olmadığını anlasın. Ayağa nədənsə qorxmuş pişiklər kimi qalxdı və pəncərəyə yaxınlaşdı. Bəli, fikirləşdiyi həqiqətən də elə idi: darvazanın qapısı açıq idi. Amma gözlərini ətrafda gəzdirəndə daha bir şok yaşadı. İkinci mərtəbənin pəncərəsindən küçə açıq ,aydın görünürdü deyə Yaşar Baharı özü ilə dartıb aparan Sənanı görə bildi. Yaşarın başından aşağı qaynar sular tökülmüşdü. Dəlilər kimi əyninə əlinə keçəni geyinib ,ddaşağı düşdü. Bu sürət darvazanın qarşısında azalmışdı. Yaşar ayaq saxladı. Darvazadan çıxmaq üçün yetərincə gücü olmadığını anladı. Hələ gecə onun qolları arasında olan qadını itirmək qorxusu qədər heç nə ona belə təsir etməmişdi. Amma, əgər Yaşar çıxsa və Bahar onunla gəlmək istəməsə , bu daha böyük zərbə olacaqdı. Yaşar bilirdi ki, buna dözə bilməyəcəkdi. Ona görə geriyə addımladı, lakin yenə dayandı. Baharsızlıq kimi yoxluq onun həyatının sonu demək olduğunu başa düşdü. Yox, nə olursa, olsun! Hətta Bahar istəməsə də , Yaşar onu zorla geri qaytaracaqdı. Onun başqa birinə aid olacağı fikrindən dəliyə dönə biləcəyini hiss edirdi. Qəfil hərəkətlə yenidən darvazaya doğru irəlilədi və əli giriş qapısının dəstəyində öz hərəkətini saxladı. Yaşar Bahara edilən müraciəti eşitmişdi. Baharın onunla üzbəüz olduğunu hiss etdi və sadəcə, gözləmək qərarına gəldi.
-Sarı gəlinim, gəl gedək buralardan, gəl qayıdaq kəndimizə. Boşan ondan. Sənə əzabı mən deyil, o verir. Gəl gedək ,hər zaman xoşbəxt olduğumuz həmin yerlərə.
Araya səssizlik çökdü. Baharın zamanında xoşbəxt olduğu yerlər... Yaşar yenə də sevdiyi qadını bədbəxt etdiyini başa düşdü. Hər nə qədər əsəbi olsa da , nə qədər nifrət etməyə çalışsa da ,eynilə Nuray kimi o Baharı da sevirdi və Nuray kimi onu da öz yanında saxlayaraq bədbəxt etmişdi. Ən azından bu dəfə seçimi ona