. Yaşar onun üçün avtomobilin qapısını açıb, özü də sükan arxasına keçdi. Bir az irəliləmişdilər ki, Yaşarın anidən əyləcə basmasıyla avtomobil hərəkətini saxladı. Qəfil duruş ilə önə doğru əyilən Bahar başını qaldıranda, maşının ön şüşəsindən onlara mane olan insanı gördü. Sənan həftələr öncə onu gördüyü vəziyyətdən daha pis halda onların qarşısını kəsmişdi. Onun ağzından heç vaxt eşitmədiyi söyüş ilə Yaşarın maşından enməsindən saniyələr keçmədən Bahar kəməri həyəcanla açıb onun ardınca yerə düşdü.
-Yaşar, - arxasınca səslənməsi təbii olaraq işə yaramadı. Yaşar Sənanın yaxasından tutmuş ,dişlərini qıcayaraq, onun gözlərinin içinə baxırdı. Sənanın üz ifadəsi dəyişmədi. Yorğunluq gözlərindən yağırdı. Əsəbi belə deyildi. Yaşarın qəzəbinin az hissəsi belə yox idi onda. O, üzünü Bahara tərəf çevirdi və ərinin əllərindən yapışıb,
-Yaşar ,bəsdir, lazım deyil, - deyə onu dayandırmağa çalışan qıza müraciət etdi.
-Bahar, səninlə danışmalıyıq.
-Sən hansı torpaqdan yaranmısan axı?- Yaşarın gözləri qıyıldı. Səsi sakit olsa da , hirsli idi.
-Neçə dəfə demək olar sənə? Əl çək, cəhənnəm ol!- bu dəfə o bağırırdı.
-Yaşar, - Bahar Sənana əhəmiyyət vermədən dilləndi.- Gəl ,gedək. Buna ehtiyac yoxdur. Mən onsuz danışmaq fikrində deyiləm. Bəsdir!
-Bahar, qulaq as mənə, yalvarıram, - Sənanın ağzından kəskin içki qoxusu gəlirdi. Bunu Yaşar da, Bahar da hiss edə bilirdi. Bu yeni içilən spritli içkinin deyil, gecədən içilən ,amma həddi aşılan araq ilə qarışıq pivə iyi idi. Yaşar onun üzünə yumruğu çəkəndə Sənan bir az arxaya getdi və müvazinətini güclə saxladı, lakin geri çəkilmədi və belini dikəldib yenidən Bahara baxdı.
-Bahar, o sənə əzab verir. Boşan ondan. - Sənan heç də sağlam olmayan şəkildə dəfələrlə dediyi , fəqət razılıq almadığı sözü bir daha təkrarladı.
Yaşarın vurduğu yumruqdan sonra əli ağzında ,iri gözlərlə olanları izləyən Bahar heç nə demədi. Yaşar yaxınlaşdı, yenidən onun yaxasından yapışdı və Sənanın üzünə nərildədi.
-ƏCLAF! Bəsdir daha! Məni dəli etmə!