Əlimdən xəta çıxmadan ,get buradan!
Bu dəfə az öncəki sakitliyindən əsər-əlamət qalmayan Sənan da onun köynəyinin yaxasını yumruqları arasında sıxdı.
-Sən əl çək bizdən! Sənsən getməli olan! Bahar mənimdir! Mənim!
-QURTARIN!!!
Baharın səsi boş küçədə dalğalandı. Yaşar ilə Sənan gözlərini böyüdüb ,başını əlləri arasına alan və azcıq yerə doğru əyilən qıza baxırdılar.Bahar ağır-ağır qamətini düzəltdi.
-Nə istəyirsiz məndən?- gözləri kimi səsi də ağlayırdı.- Nədir axı mənə verib ala bilmədiyiniz? Bezmişəm, vallah hamınızdan bezmişəm. Həyatımı məhv etdiniz, hayatımı. -Baharın əli sinəsini döyəcləyirdi.- Buraxın məni öz həyatımı yaşayım. Mən oyuncaq deyiləm. - Göz yaşları sel olub onun gözlərini tərk etdi.
Yaşar ilə Sənanın əlləri bir-birlərinin yaxasından aşağı düşdü. İkisi də Bahara kədərlə baxırdılar. Onun hər kəlməsində haqq olduğunu ikisi də bilirdi. Bahar anidən üzünü çevirdi; onu çağıran səslərə məhəl qoymadan, üzünü maşın yoluna tərəf çevirdi və iri addımlarla irəliləməyə başladı. Qarşıdan gələn maşını Yaşar ilə Sənan gördüyü halda Bahar görməmişdi. İkisi də adını yüksəkdən çəkdi və irəli doğru uzanan əlləri havada oynadı, lakin Bahar heç birini eşitməmişdi. Ağ rəngli avtomobil Baharın düz