heyifsilənmişdim… İlk dəfə bir qadına gecikdiyim üçün canım acımışdı… Amma sənin buraya tək gəlməyin mənim üçün bir işarədir… Səni qazana bilməyim üçün Allahın bir işarəsidir... İkinci dəfə sənə gecikmək istəmirəm.
Kənanın aramla dediyi sözlərə qarşılıq yəqin ki, nə isə deməli idim, amma səsim çıxmırdı. Həm nə deyəcəkdim onu da bilmirdim. Ondan çox xoşum gəlsə də bu münasibət məni qorxudurdu.
- Gec oldu, getməliyəm.
Son zamanlarda qurduğum ən axmaqca cümlə, bu ola bilərdi.
- Bir az daha qal.
Onun istəyi qarşısında yerimdən tərpənməmişdim. Kənan məni daha da özünə sıxaraq dodaqlarıma öpüş qondurdu. Həmin an, sanki yuxudan oyanmış kimi özümü geri çəkib dilləndim.
- Gecən xeyirə.
Nə cavab verəcəyini gözləmədən iti addımlarla binaya daxil olub evə qalxdım. Qapını bağlayıb divara yaslanaraq əlimi ürəyimin üstünə qoydum. Dəli kimi çırpınır, az qalırdı köksümü yarıb çıxsın. Barmaqlarımı dodağımın üzərində gəzdirməyə başladım. Doğurdan da mən bu axşamı həyatımın sonuna qədər unutmayacaqdım.
Üstümü dəyişdirib islaq geyimlərdən azad olduqdan sonra özüm üçün qəhvə hazırladım və fincanını götürüb pəncərə önünə keçdim. Yağış şiddətini bir az daha artırmışdı. Damlalar pəncərəni döyəclədikcə mənə bir az əvvəl ki, rəqsimizi xatırladırdı. Yaşadığım duyğuları tərif etmək mümkünsüz idi. İlk dəfə bir oğlanla yaxınlaşan yeniyetmələrə dönmüşdüm. Yaşadığım həyəcanı düşündükcə bir şeyi aydın şəkildə görə bilirdim. Məgər mən daha əvvəl sevginin, eşqin dadını heç bilmirəmmiş. Mən Kənanı sevirdim, bütün ruhumla, bütün varlığımla və ilk dəfə sevirdim.
Səhərin erkən saatlarında oyanıb işə getmək üçün hazırlanmağa başladım. Özümdən asılı olmadan bəzənir, gözəl görünməyə çalışırdım.Hər zaman sadəliyi ön pilanda tutan mən indi Kənana gözəl görünmək istəyirdim. Hazırlandıqdan sonra çantamı götürüb qapıya tərəf gedərkən, yenidən geri dönüb güzgüdə son dəfə özümə nəzər saldım. Qələm ətək və ayağımdakı hündür daban ayaqqabılar uzun boyumu, daha da uzun göstərirdi. Pencəyimi götürüb iti