ü yığışdırıb qarşı tərəfə keçib Nigarla salamlaşdı.
-Salam...-deyərək bacardığı ən böyük gülümsəməni Nigara bəxş etdi.
-Salam ,Samir.Burda nə işin var?-Nigar təəccüblə soruşdu. Samiri görmək , əslində,ona xoş təsir bağışlayırdı.Samirdə bir sakitlik vardı. İnsanın ürəyinə işləməyi elə gözəl bacarırdı ki. Onunla ortaq cəhətləri çox idi. Sanki ruh əkizi o idi.
Nə yalan uyduracağını bilmədiyi üçün ağlına gələn ilk şeyi dedi.
-Mən xəstəxanaya gəlmişdim...Hə, xəstəxanaya. Mən hər il mütləq analiz verirəm. Yoxlanış üçün. Bu çox vacibdir,-dedi. Əslində,heç də yoxlanışa gəlmək adəti deyildi. Hətta ,ən son nə vaxt gəlib analiz verdiyini belə xatırlamadı. Amma Səlimlə gəlib Aylinin Turalla olan söhbətini eşitdiklərini deyəsi də deyildi axı. Ona görə də yalan deməyi üstün tutdu. Yalan deməyi sevmədiyi üçün bu xırda yalan da onu ələ verirdi. Gözlərini qaçırıb sağa -sola baxması isə tamamən yalan dediyinin sübutu idi.
-Həə lap yaxşı,-dedi və Nigar sınayıcı nəzərlərlə ona baxdı. Heç də onun dediyinə inanmadı.Samirin başqa yolu qalmadığı üçün söylədiyi yalanın şərtlərinə uyğun olaraq analiz vermək üçün çarəsiz şəkildə xəstəxanaya daxil oldu. Artıq geri dönüş yox idi. Analiz verməli idi. Onlar söhbət edərkən Aylin fırtına kimi onların yanından keçib yuxarı çıxdı.Nigar onun bu halına çaşdı. Arxasından çağırsa da, Aylin onu eşitmədi. Nigar təşvişə düşərək rəfiqəsinin arxasından baxdı.
-Görəsən, nolub ona? - öz - özünə dedi,-Samir, sən özün analizlərinə başla,sonra mən sənlə maraqlanacam,-dedi və qaçaraq Aylinin arxasından getdi.
-Aylin! Aylin! - Aylinə çatan Nigar nəfəsini dərdi,-Niyə dayanmırsan?—deyib Aylinin ağladığını görüb özünü itirdi. Nə edəcəyini bilmirdi. Son zamanlar,onsuzda,heç üzü gülmürdü. Gah yaxşı,gah pis əhvalda olurdu daima. Bu sevgi ona heç yaramırdı,-Aylin, sən ağlayırsan? - Aylin daha betər ağlayanda Nigar onu qucaqladı:Axı nə oldu, quzum? Bayaq yaxşı idin axı. Tural nəsə dedi? - Aylindən cavab ala bilməyən Nigar təlaşlandı...
Aylinin otağına keçib