oturmusan?
-Sən olsaydın da, sənlə otursaydım, -əsəblə Əliyə çəmkirən Nigar əsəbinə heç cürə hakim ola bilmirdi. Əli artıq neçənci dəfə idi ona belə sözlər deyirdi. Bu isə artıq səbr kasasını daşıran son damla olmuşdu.
-Nigar, sən nə danışırsan? Deyirəm ki, işim olur.
-Bəs nə yaxşı mən sənə zəng edən kimi işin - gücün yaddan çıxdı. Dərhal bura gəldin.
-Mən istəmirəm, sən məndən inciyəsən, - Əli bu dəfə Nigarın qılığına girərək danışmağa çalışdı.
-İncidirsən ,Əli. Başa düşürsən məni?İn-ci-dir-sən!-deyərək küskün nəzərlərini yerə dikdi. Son sözü Əliyə başa salmağa çalışarcasına hecalara böldü.
-Nigar,üzr istəyirəm səndən. Bundan sonra çalışacam ki,belə şeylər yaşanmasın,-deyərək Nigarın əlini tutdu. Nigar da Əlinin üzünə baxdı. Düzü, heç Əlidən üzr gözləmirdi. Çünki Əli nə etsə,düz etdiyini düşünən bir insandır,-bağışlayırsanmı məni,sevgilim?
-Yaxşı. Olsun. Amma mən də diqqət istəyirəm. İki ildir birlikdəyik. Amma saysan, hesablasan, beş- altı ay güclə görmüşəm üzünü. Öncələr çıxıb gedirdin xaricə. İndi də burdasan,amma yoxsan. Mən sənin varlığını hiss edə bilmirəm. Başa düş məni.
-Yaxşı da, Nigar. Bağlayaq söhbəti. Bundan sonra sənə daha çox vaxt ayıracam. Söz verirəm. Biz küsməyək,-deyərək Əli Nigarı qucaqlamaq istəyəndə Nigar onun əlini çəkdi.
-Nə edirsən?Xəstəxanadayıq.
-Ufff yenə də? - bezgin şəkildə dedi.
-Əli, düzgün deyil axı.
-Yaxşı.Olsun.Axşam görüşürük də,axı, hə?
-Yaxşı. Görüşərik.
-Onda mən indi gedirəm,-dedi və sağollaşdılar.

Əlinin arxasınca baxan Nigar harda nə səhv etdiyini anlamağa çalışırdı.Bu vaxt Samir "sağ ol" demədən cəld addımlarla çıxışa doğru gedəndə fikirdən ayıldı.
-Hara gedirsən, Samir? Nəticələr çıxdı ki?-deyərək Samirin arxasınca az qala qaçdı.
-Yox. Indi gedim. Sonra gəlib götürərəm,-getmək istəyəndə Nigar onun qolundan tutub saxladı.
-Samir... Nəsə oldu?
-Yox,heç nə olmadı.
-Samir, bəsdir görək. Mən axı görürəm. Nəsə baş verib.
-Mən səni başqası ilə görməyə dözə bilmirəm, Nigar,-gözləri doldu,-Başqasının səni