ə Səlim daha Aylin sevdasından əl çəkəcəkdi. Səlim yenidən Saraya geri dönəcəkdi. Saranın çıxış yolu Səlim idi.Səlim nə etdiyinin fərqinə varıb Saradan aralanmağa çalışsa da,Sara artıq onun qulağına xoş sözlər pıçıldayaraq onu ələ almağa çalışırdı.
-Səlim,mən səni sevirəm.
-Aylin,mən də səni sevirəm,-deyərək Səlim Saranı özünə sıxdı.Saranın əlinin təmasını öz bədənində hiss etdikdə fikrində Aylin idi. Sara onu öpüb oxşadıqca Səlim Aylinin onu öpdüyünü düşünürdü. Gözü önündə canalanan sima Aylin idi və Səlim sərxoş ruhu ilə Saraya sarılırdı. Ruhu Aylinə aid ikən bədənini başqa birinə təslim edirdi.Saranın bədəninə toxunan,saçlarına sığal çəkən əlləri sabah onun peşmançılığına qəbir qazacaqdı. Dodaqları peşimançılıqdan utanacaqdı. İndi bundan xəbərsiz"Aylin"deyə sayıqlayaraq Saranı öpürdü.Sara heç buna əhəmiyyət belə vermədən Səlimə aid olmağı üstün tuturdu. Əsas odur, Səlim artıq onun yatağında idi. Səhər buna peşiman da ola bilərdi. Amma artıq gec olacaqdı.Sara qalib gəlmişdi. Səlim onun olmuşdu. Səlim isə məğlub idi. Bu dəfə o uduzmuşdu.Əsəbinə məğlub olmuşdu. Ən böyük səhvini etmişdi...

Xəyanətin izini daşıyıram.
Səhvlərimlə yanıram ,alışıram.
Mən sevginə möhtac aşiq adamam.
Məni sevmədin sən,məndən əl