Bolum 16

Bəzən eşitdiyimiz tək bir sözlə dəyişər həyatımız. Ya yaxşılığa doğru, ya da pisliyə doğru. Hər zaman yolumuzu biz özümüz seçirik. Qarşımıza seçim qoyular,biz isə həyatımızın necə olacağını o etdiyimiz seçimlə qərarlaşdırmış olarıq. Öz yolumuzu özümüz təyin etdiyimiz halda nəsə düzgün getməsə , günahı atırıq bəxtin, qismətin üstünə. Biri oğurluq edir. Oğurladığı pulu yeyəndə heç bəxtindən giley etmir. Elə ki ələ keçdi,aha bax onda başlayır qismətə yüksək mərtəbəli söyüşlər. Birini sevirsən. Sevəndə yaxşıdır. Ayrılıqda başlayırsan ki,ay bu bəxt belə,helə. Başqa seçimlər varkən bədənini satan qadın elə hey bəxtə söyür. Qəza keçirib şikəst qalır biri. Sonra da ömrünün sonuna qədər qismət də qismət. Yazıq Qismət də baş qaldırıb deyir ki, mən axı səni nə vaxt məcbur etdim? Mən sənə nə etdim axı? Mənmi dedim, get, onu sev? Mənmi dedim, get, oğurluq elə? Mənmi dedim, sürətlə sür maşını? Yoxsa bədənini pulla satmağını mən dedim? Qoyduğum seçənəklərdən birini özün seçmisən. İndi də çək cəzanı.Bəli, biz hər şeyi yıxırıq bəxtin üstünə. Amma elə deyil axı. Əslində,hər şeydə günahkar bizik. Hər hərəkətin məsuliyyətini özümüz daşımalıyıq.Elə bir yol cızmalıyıq ki on il sonra geri dönüb baxanda heyfsilənməyək...Və ən əsası bu həyatda səbr etmək lazımdır. Əsəblə görülən işlər yoxsa sonradan bizi peşimançılığa düçar edər. Odur ki,səbr edib hər zaman düzgün qərar verməliyik...
***
-Səlim,sənin nə işin var burda? Həm də bu vaxt?
-Sara,-deyərək Səlim sərxoş baxışları ilə Saraya baxdı,-biz ayrılmalıyıq,-dedi və Saranın qolları arasına düşdü.
-Səlim,-deyərək təəccüblə Səlimin tutan Sara heç də yaxşı şeylər olmadığını dərk edirdi. Səlimi içəri gətirib divanda oturtdu. Tamamən içki iyi verən Səlim isə danışırdı.
-Sara,biz ayrılmalıyıq.Mən Aylini sevirəm.Aşiqəm.Dəli kimi aşiqəm.
-Səlim,sən heç nə danışdığını da bilmirsən.Bəsti ,görək.Sevirsən,bəs niyə içmisən?
-O,məni sevmir,Sara. Ona görə...Sevmir...
***
Səlim Saranın evinə gələndə ilk öncə Saranı öz qadını etmək