Bahar anasından bir müddət daha onun yanında qalmasını istəsə də, bunun sadəcə bir həftə çəkə biləcəyini bilirdi, çünki İsgəndər evdə tamamilə tək qalmışdı. Şəbnəm xanıma qızının ehtiyacı olduğu qədər ərinin də ehtiyacı var idi. Yaşar 3 gün sonra evə qayıtdı və bu səbəblə bütün ailə yenidən qonaq otağında yığışdı. Bu dəfə hamı sakit idi və veriləcək qərarlardan xəbərdar imiş kimi aparırdı özünü. -Keçən dəfə əsəbdən çox şey demişdim, - Fateh səssizliyi içdən ötürdüyü köks ilə pozanda oturduğu qoltuqda qurcalandı. Bu dəfə Yaşar pəncərənin önündə idi. Şəbnəm xanımla Bahar divanda bir-birinin əlindən tutaraq yan-yana oturmuşdular. Yuliya adəti üzrə ayağını ayağının üzərinə aşırıb özündən razı əda ilə əlləri qoynunda əyləşmişdi. -Mən ötən dəfə verdiyim qərar kimi yenidən səhv qərar verib kimisə bədbəxt etmək istəmirəm. Aranızda nə olub, nə baş verib nə keçib bilmirəm. Bildiyim tək şey ikinizin də xoşbəxt olmadığıdır. Hal-hazırda göz görə görə bu münasibətin belə davam etməsinə yol verə bilmərəm. Tək istəyim, bir böyük olaraq mənə qulaq asın. Ömrümə nə qədər qalıb , hələ nə qədər yaşayacağam nə siz bilirsiz , nə mən. Ona görə, sadəcə dediklərim ilə razılaşın, başqa heç nə istəmirəm. Ondan sonra boşanarsız, bir yerdə yaşayarsız, lap belə bir-birinizi öldürərsiz mənə maraqlı deyil.Nə isə... Yaşar səni Türkiyəyə göndərirəm. -Ata... -Qulaq as, dedim ! İl yarım yeni açılan filialımızın müdirliyini edəcəksən. Ondan sonra qərarınızı bir daha sizdən soruşacağam. İndi isə , ya boşanır və Baharı azad edirsən, ya da Türkiyəyə gedib , evliliyinizə bir şans daha verirsən. Sənə düşünmək üçün bir həftə zaman verirəm.Bu qədər.- Fateh əllərini qoltuğun qıraqlarına çırparaq heç kimə qulaq vermədən ayağa qalxdı. Bahar gözlərini Yaşara zilləmiş, əri isə ona baxmamaqda israrlı idi. İndi qərarı o verməli idi. Bir həftə sonra Şəbnəm xanım evə qayıtmışdı. Bütün olanlardan atasının xəbəri olmayacağı haqqında andı anasından alan Bahar onu göz yaşları içərisində yola salsa da evə qayıdanda ürəyi