Bölüm 36

Bahar ağ Range Roverdən enən və "qızım" deyə ona müraciət edən qayınatasına heyrət və çaşqınlıq içərisində baxırdı. Ardınca avtomobilin digər qapısı açıldı və eynilə Fateh kimi Şəbnəm xanım da qızını gözlərindəki təəccüblə qarşıladı. -Bahar,- anasının dodaqlarının asta tərpənməsi və səsinin demək olar ki, çıxmaması Baharın onu eşitməyinə mane ola bilmədi. -Ana- deyə qaçaraq onun boynuna sarılanda Bahar göz yaşlarına qarşı çıxa bilmədi. Şəbnəm xanım da qızından geri qalmadı. Həftələrdir xəbərsiz qaldığı qızını bağrına basdı , sonra özündən ayırıb çiyinlərindən Bahar indicə yıxılacaqmış kimi yapışdı. -Bahar, qızım, nə olub sənə? Niyə mənimlə danışmırdın? Niyə səndən xəbər ala bilmirdik? Yaxşısan?- qızını gözləri ilə yoxlayan ana dilləndi. Bahar başını buladı və dodaqlarına məcburi qondurduğu gülüş ilə anasının üzünə acizanə baxdı. -Yaxşıyam mən , ana.- Gözlərindən tutmuş bədəninə qədər dediklərini hər şey təqzib etdiyi halda Bahar dilinə yalan gətirmişdi. Şəbnəm xanım zənnincə bu yalana səbəb ola biləcək şəxsə yönəltdi baxışlarını: Sənan diqqətlə onları izləyirdi; eynilə Yaşar ilə Fateh kimi. Fateh oğluna yaxınlaşdı və onun gözlərinin içinə baxdı. -Yaşar nə baş verir?- soruşanda səsini aşağı endirmişdi. -Ata, buraya niyə gəlmisən?- sözləri ilə Yaşar suala cavab vermək məcburiyyətini üzərindən tamamilə atmışdı. -Əsmər zəng eləmişdi. Baharı onun yanına aparmısan və qızın halı heç yaxşı deyilmiş, - Fateh kiminsə eşidəcəyindən ehtiyat edirmiş kimi gözlərini ətrafda gəzdirərək sakit səs ilə danışırdı. Səsində əsəb açıq-aşkar özünü göstərməkdə idi. Demək, Əsmər dözməyib , nəhayət, hər şeyi Fatehə danışmışdı. Əslində, Yaşar onun bunu çoxdan edəcəyini gözləsə də, Əsmər vicdan ona bir neçə həftə əzab verdikdən sonra bu qərara çətin də olsa gəlmişdi. Yaşar susurdu. Sənan elə yenicə ayaqlanıb Şəbnəm xanıma tərəf yerimək istəyirdi ki, Bahar anasının daha tez davrandığını görüb "Ana" deyə arxasınca səslənsə də gec idi. Sənan üzünə deyən şillənin təsirindən hələ