Bolum 16.

Qulaqcıqlarımı çıxarıb qarşımdakı adamı təəccüblə izləyirdim. Onun burada olduğuna hələ də inana bilmirdim. - Kənan bəy? - Kənan bəy yox, Kənan. - Hər zamankı gülümsəyən üzü ilə və heç nə olmamış kimi keçib oturacağa oturdu. - Niyə ayağa qalxdın? Otursaydın. - Təşəkkür edirəm, amma belə yaxşıdır. - Özün bil. - Sən niyə burdasan? - Heç… Buradan keçirdim. Qollarımı qoynumda birləşdirib kinayə ilə gülümsədim. - Bəlkə məni izləyirsən? - Mən?... - Gülümsəyərək qalxıb mənə yaxınlaşdı. - Hə… Deyəsən, elədir… Səni izləyirəm. Onun bu qədər tez razılaşacağını gözləmirdim. - Yadıma bilirsən, hansı məsəl düşdü? - Hansı? Təəccüblə məni izləməsinə qarşılıq gülümsədim. - Keçinin istəmədiyi ot burnun dibində bitərmiş. Kənan bir addım daha atıb aramızdakı məsafəni yox etdi. - Deməli, keçi olduğunu qəbul edirsən? - İstənməyən ot olmaqdan yaxşıdır. Kənan alınını alınıma dayayıb pıçıltı ilə soruşdu. - İstənməyən ot olduğuma əminsən? Özümü tamam itirmişdim. Əlbəttə o, istənməyən biri deyildi, ola da bilməzdi. Bir an əvvəl mövzunu dəyişməli idim, əks halda özümü ələ verəcəkdim. Onu xəfifcə geri itib oturacağa oturdum. - Sənin məndən başqa işin yoxdur? Deyəsən, Kənan anlamışdı söhbəti dəyişmə çabalarımı. Üzündəki qələbə gülüşü ilə məni süzərək yanımda oturdu. - Var. İnanırsan, o qədər işim var. Hətta ağıllının biri öz işlərini də mənim üstümə atıb gedib. - Doğurdan? Kimdir elə, o, ağıllı? - Çox gözəl bir qadındır. - Başını arxaya atıb zövqlə gülümsədi. Onun bu hərəkəti qarşısında qəribə bir həyəcan bürüdü məni. - Çox qəzəbləndin? Özümü ələ alıb gülərək sualımı ünvanladım. - İlk başda qəzəblənmişdim, amma Lara su gətirdiyi zaman, sənin oradan getsəndə fikrinin mənimlə olduğunu gördüm və bütün qəzəbim soyudu. - Mənim o suyu göndərməkdə niyyətim başqa idi. - Doğurdan? Nə idi? - Sakitləşib mənim işlərimi də bitirməni istədim... Suyu içdin? Kənan mənə tərəf dönüb baxışlarını üzümdə gəzdirdi. - Sən göndərmisən necə içməyim. - Hər gün soyuq su içməyə ehtiyacın var məncə. - Mən o