üçün.
-Yaxşı. Onda mən gözləyirəm,-Aylinin inad etdiyini görüb razılaşdı.
***
Səlim Aylini işə gətirdi.Aylin düşmək istəyəndə:
-Dayan, kömək edim,-deyib düşmək istəyəndə Aylin qoymadı.
-Lazım deyil, Səlim. Özüm düşərəm. İçəridə adam çoxdu. Biri kömək edər, - deyib maşından düşəndə Səlim də maşından düşüb kömək etmək üçün Aylinə yaxınlaşdı.
-Xəstəxanaya qədər kömək edim,-dedi və əlindən tutub maşından düşməsinə kömək etdi.Bu vaxt içəridə Nigar ilə nə haqqındasa söhbət edən Şəlalə Səlimi gördü.
-Aylin xanımı bu adam soruşmuşdu,-deyib Səlimi göstərdi.
-Aa bu ki Səlimdi,-Şəlalənin heç nə anlamadığını görüb əlavə etdi,-Aylinin əridi.
-Aa doğrudan? Amma dünən heç nə demədi.
-Olur aralarında elə şeylər. Sən beynini yorma, - deyib Aylinin qabağına getdi.
-Necəsən, quzum? Bu gün evdə qalıb dincələrdin də, -dedi və Səlimə baxaraq,-salam, yeznə,-dedi.
-Salam,Nigar. Aylin bundan sonra sənə əmanət. Mən gedim.
-Narahat olma sən,mən ona gözümdən də yaxşı baxaram,-dedi.
-Sən evdə niyə qalmasın?-deyərək Nigar Aylinə tənbeh edici baxışlarını dikib qoluna girdi.
-Yox, Nigar. Xəstələrim var idi.
-Elmira həkim də baxa bilərdi, - dedi qaşını çataraq.
-Sıxılıram evdə, əzizim. Ona görə də bura yaxşıdı, - dedi.
-Sən onları boş ver. Bilirsən, nə öyrəndim?-sevinərək pıçıldadı.
-Nə? - Təəccüblə baxdı.
-Dünən xəstəxanadan səni soruşan bilirsən, kim olub?-Qalibanə sevinclə soruşdu. Aylini belə maraqda qoymaq xoşuna gəlirdi.
-Ürəyimi çəkmə də. De, görək,kim idi?.. Mən Səlimdən soruşdum. O, deyildi. Başqa kim olar ki?-sual dolu nəzərini rəfiqəsinə dikdi.
-Ay sən necə də safsan. Mən sənə dedim axı, Səlim olacaq.
-Səlim olub? -təəccüblə pıçıldadı.Nigar başını "hə" anlamında yellədi,-Bəs mənə dedi ki,o olmayıb.
-Şəlalə onu görəndə tanıdı. O, dedi mənə də.
-Niyə gizlədir axı?-dedi incik halda.
-Demirdin ki, aranız yaxşı deyil. Bəlkə, ona görə belə davranıb.
-Heç, onsuzda, aramızın niyə pis olduğunu da anlamıram. Səhər hər şey yaxşı idi. Axşam yenə dəli oldu. Bəzən elə