r axı.Sadəcə mən eqoistcə davranıram",-deyə düşündü.Ayağa qalxıb getmək istəyəndə divanın yanındakı stola dəydi və stolun üstünə qoyduğu pult yerə düşdü.Aylin səsə dik atılaraq gözlərini açıb Səlimi qarşısında görəndə sevindi.
-Səlim?-deyərək gözünü ovub əlindəki yastıqçanı kənara qoydu.
-Oyatmaq istəmədim. Burda niyə yatmısan?
-Mən televizora baxırdım. Hansı ara yuxuya getdiyimi bilmədim.
-Belin ağrıyar,dur yerində ,yat,-deyərək pilləkənə sarı getdi.
-Saat neçədi ki?-deyərək Aylin yerindən qalxdı.
-Bilmirəm 6 olar,-Səlim üzünü çevirmədən dayandı və verilən sualı cavablandırıb yenidən asta addımlarla otağına çıxmağa başladı.
-Nəə? Sən indi gəldin?-Aylin təəccübünü gizlədə bilməyərək soruşdu.Səlim heç vaxt bu saatda evə gəlmədiyi üçün çox təəccüb etmişdi buna.
-Səndən soruşası deyiləm ki nə vaxt gələcəyimi,-deyərək Səlim çəmkirdi. Əslində,əsəbi Aylinə deyil,özünə olsa da, əsəbini Aylinə tökürdü. Bunu heç etmək istəmirdi,amma sözlər özləri dilindən düşürdü. Buna mane ola bilmirdi.
-Yox,mən onu demək istəmədim, - Aylin pərt halda dilləndi. Səlimin gözlərinə baxaraq ürəyində baş verənləri anlamağa çalışdı. Amma Səlimin gözləri ifadəsiz idi.
-Mən yatmağa gedirəm.
-Gecən xeyrə,-deyə bildi sadəcə. Aylin heç nə anlaya bilmirdi. Nəyi qaçırmışdı axı? Dünən hər şey yaxşı idi axı. Səhər də hər şey qaydasında idi. Bəs indi nə oldu? Pillələri qalxan Səlimə baxdı. Səbəbini belə anlamadı bu halının.
Səlim isə yalnızlığı və peşmançılığı ilə tək başına qalmışdı.Peşimançılıq duyğusu içində qovrulurdu. Amma nə fayda? Olan olmuşdu daha. İlk öncə bədənindən Saranın izlərini yox etmək istəyirdi.Bunun üçün də hamamda suyu açaraq duşun altına girib səssizcə dayandı. Su bədəninə dəydikcə rahatlamağa başladı.Sanki bütün ağrısı-acısı, günahları, peşimançılıqları yuyulurdu. Unutmağa çalışdı o gecəni. Hər şeyi beynindən silib atmağa cəhd etdi. Bunların yaşanmamış olmasını xəyal etdi. Xəyal etməyi heç sevməzdi. İndi isə xəyal edirdi. Yatacaq və duranda hər şey öz axarı ilə davam