q istəyirsən?' deyə dəstəyi uzadanda üzünü çevirib gedir və ya danışmamaq üçün hansısa bəhanə tapırdı. Aldığı ilk maaşda Bahar özünə ilk mobil telefonunu da almış, ilk iş olaraq oraya Yaşarın əzbərə bildiyi nömrəsini qeyd etmişdi, ancaq bir dəfə də olsun yaşıl düyməyə yönələn barmaq öz hədəfinə çata bilməmişdi. Buna baxmayaraq bir müddət sonra Fatehdən onun nömrəsini alan Yaşar heç düşünmədən səsinə həsrət qaldığı həyat yoldaşına zəng etmişdi. Baharın baş barmağı dəqiqələrlə düymənin üzərində qaldı,daha sonra bu zəngləri geri çevirmək gündəlik adətə çevrildi. Bahar zəngin gəlməyini intizarla gözləyir və uzun-uzun ekrandakı ada baxırdı. "YAŞAR" . Ona əzab verdiyi qədər qulağına ən xoş gələn , qadın olaraq ehtiyac duyduğu hissləri ona yaşadan yeganə ad idi. Dodaqlarına dəfələrlə gəlib , geri qayıdan həmin o ad içini titrədir, gözlərini yaşardır, sonra da üzünü güldürürdü. O zənglər hər zaman cavabsız qalırdı... Şəbnəm xanımın vurduğu şillədən sonra belə Sənan Bahar ilə görüşə bilmək üçün bir neçə uğursuz cəhd etsə də , Baharın ətrafında hər zaman insanların olması, onu işə Fatehin aparması və gətirməsi bunu mümkünsüz etmişdi. Cəmi bir dəfə Baharı kursun çıxışında yaxalaya bilmişdi; o zaman da Bahar işarət barmağı ilə "Yaxınlaşmağa cürət etmə!" deyə onu hədələyərək oradan qaçıb getmişdi. Bahar ona hələ də biganə olmayan Cavidanın hisslərindən hələ də xəbərsiz idi. Bahar evli olduğu üçün hər gecə içki içən müdiri Elvinin də əzablarına qarşı laqeyd idi. Halbuki cəmi bircə "hə" bəs idi; Baharı bütün həyatı boyu xoşbəxt etməyə, gözündən bircə damcı belə yaş gəlmədən firavan yaşatmağa hazır idi hər üçü. Bəs Bahar? Bahar ona yaşatdıqlarına görə heç vaxt bağışlaya bilməyəcəyi adamı həmçinin hər zaman sevəcəyini düşünür, buna görə də daha çox əzab çəkirdi. Bir qadın olaraq o məhv olmuşdu artıq. Torpaqdan qoparılmış, fəqət hələ bir az daha ətir saçsın deyə güldana qoyulmuş qızılgülə bənzəyirdi. Bu gün səhər Fateh oğlunun bəzi toplantılara qatılması üçün Bakıya gələcəyini və