mütləq onu haqlı çıxaracaq səbəb tapırdım, çünki bilməsə də mən onu çox sevirdim. Bu dəfə üslubu bir az qırıcı ola bilərdi, lakin qəlbimi də bilmək onun haqqı idi. Baxışlarımı qarşıya yönəltdim. - Onur hər zaman mənim üçün çox dəyər verdiyim biri olaraq qalacaq. Ona olan hisslərimi sevgi adlandırmaq olarmı bilmirəm, ancaq o, həqiqətən çox yaxşı biridir. Onu xatırlarkən, sadəcə təbəssüm edirəm və inşAllah çox xoşbəxtdir deyə ümid edirəm. - Başa düşdüm. Kənanın üzünə məmnun bir gülümsəmə yayıldı. - Sənə bir şey etiraf edim? - Buyurun, Hümeyra xanım. - Deyəsən, mən sevməyi bacarmıram. Dediyim sözə Kənan gülümsərkən özümün canım yanmışdı. Doğurdan da bacarmırdım. Xəzərə qarşı heç nə hiss etmədiyim halda, onunla evləndim. Onurla səhvlərimə görə yarımçıq bir şeylər yaşadım. Bütün bunlardan sonra indi həyatımda Kənan var, amma mən oturub onunla da keçmiş münasibətlərimi müzakirə edirəm. Acınası haldayam… - Hümeyra, sən qəbul etməsən də yaşadıqların çox çətin şeylərdir. Sən gənc bir qadın olaraq hər şeyi keçmişdə qoyub yeni həyata başlamısan. Bunu hər kəs bacarmaz, lakin sən cəsarətli davranmısan. İndi özünə haqsızlıq edirsən. (Əllərimi tutub davam etdi) Hümeyra, mənə bir şans ver, izin ver bu yeni başlanğıcda yanında olum və bacarmadığını dediyin sevgini, əslində bacardığını mən göstərim. Baxışlarımı üzündə gəzdirdiyim zaman, onun gözlərində ümid görmək məni gülümsədirdi. - Mən qorxuram, yenidən uğursuz şeylər yaşamaqdan çox qorxuram. - Mənə güvən. Qorxduğun heç bir şey olmayacaq. Necə olduğunu belə bilmədiyim bir anda özümü Kənanın qollarında tapdım. Elə bərk qucaqlamışdım ki, sanki qaçacaqdı. Elə o, da… Kənan məni heç buraxmayacaqmış kimi, içinə çəkər kimi bağrına basmışdı. - Səni sevirəm, Hümeyra, çox sevirəm. Onun pıçıldadığı sözlər, məni xoşbəxtlik mərtəbəsinə yüksəldirdi. Mən deyəsən, bu sözü ilk dəfə eşidirdim. Yox, Xəzər bir neçə dəfə demişdi, amma onların nə qədər saxta olduğunu indi daha yaxşı başa düşürdüm. Çünki Kənan çox içdən deyirdi, mənim eşitmədiyim də