bayaq,-Səlim də Aylini intizarda qoymaq üçün lap əldən-ayaqdan gedirdi.
-Nəyi dedin?
-Sənin varlığın ən gözəl yükdür,-dedi və Aylinin yaşıllarına dikdi gözlərini. Gözləri ilə Aylinin simasında özünə qarşı bir zərrə sevgi axtarışına çıxmışdı və əgər o sevgi qırıntısını tapsa, əsla Aylindən əl çəkən deyildi. "Bəlkə də,Turala qarşı olan sevgisi solur. Bəlkə də,sevgi deyildi. Necə ki mənim Saraya olan hissim sevgi deyildi. Aylin də Turalı sevmədiyini anlayır, bəlkə."
-Nə demək istəyirsən ki, Səlim?-dedi. Sürətlə çırpınan qəlbinə hakim ola bilmirdi, sanki indicə çıxıb ovucuna düşəcəkdi. Səlim ilə belə yaxın olanda həyəcandan qarnında ağrı əmələ gəlirdi. İndi də Səlimin nəfəsi o qədər yaxın idi ki,qəlbinə toxunurdu bu nəfəs. Bir ömür bu nəfəs ilə yaşamaq ən böyük arzusu olmuşdu artıq.
-Sadəcə bil ki,sən mənim üçün dəyərlisən, yaxşı,-dedi və əli ilə Aylinin yanağına sığal çəkdi. Aylin bu an özündən getməyə hazır vəziyyətdə idi. Səlimin təması onun ürəyinə infarkt gətirə bilərdi. Bayırda buz kimi hava olmasına baxmayaraq, həyəcandan onu isti basmış,yanaqları qıpqırmızı qızarmışdı. Hətta saçları arasından tər damcıları da nəzərə çarpırdı. Danışa da bilmirdi. Bədəni əsməyə başlayırdı.
-Bəlkə,maşını işə salasan,-dedi və Səlimdən gözünü çəkərək boynuna doladığı tünd göy rəngdə şarfını açaraq dərindən nəfəs aldı.
Evə çatıb Səlim mətbəxə keçdi,Aylin isə otağında oturub bir az kitab oxumağa başladı. Uzun zaman idi,kitab oxumurdu. Əlində tutduğu "Qürur və qərəz" kitabını atasının:Səlimlə evlənəcəksən,-deməsindən bir gün öncə almışdı...Ondan sonra həyatında o qədər həyəcan baş vermişdi ki, heç kitab oxumağa fürsət tapmamışdı. İndi isə ayağının vəziyyətindən istifadə edib sevərək aldığı kitabı oxumağa başladı...
Səlim isə öz-özünə danışaraq mətbəxdə bacarığını sərgiləyirdi.
-Belə getsə,mən dünya şöhrətli aşpaz olacam.Ən yaxşısı bir köməkçi tapmaqdır.İş-güc əlindən heç vaxt oldu ki,-birdən özbaşına danışdığının fərqinə vararaq,-Artıq dəli də oluram. Öz-özünə danışmaq hardan