etdi.
-Sən də mənlə içməli idin. Biz ikimiz də qarşılıqsız sevirik.Gəl bir az da sənlə içək,-deyib Samiri aparmaq istəsə də, gəzəcək halda olmadığı üçün Samirə gücü çatmırdı.
-Yaxşı ,Səlim. Sabah gəlib içərik. İndi isə evə getmək vaxtıdır,-deyərək onu öz maşınına mindirib özü də oturdu.
-Samir, bəs mənim maşınım?
-Narahat olma. Heç kim yeyən deyil maşını. Mən evə göndərtərəm.
-Orda güllər var. O,çox sevir onları. Ona verəcəm,-deyərək maşından düşmək istəyəndə Samir ona mane oldu.
-Sən otur. Gəzə də bilmirsən. Mən gətirərəm,-deyib Səlimin maşınından qızılgülləri götürüb Səlimə verdi. Sonra birbaşa evə sürdü.
Aylin yenə də yatmamış,Səlimin yolunu gözləyirdi. Qapıda maşın səsi eşidib pəncərədən baxanda Samirin maşınını gördü. Təəccübləndi. Cəld qapını açdı. Samirin Səlimi gətirdiyini görəndə isə qorxdu. Elə bildi nəsə olub Səlimə. Təlaşla :
-Nə baş verib, Samir,-dedi.
-Çox içib, - Deyərək Səlimə baxdı, - evə sən apara bilərsən, yoxsa kömək edim?
-Yox, mən özüm apararam, - deyib Səlimin qolunu boynuna doladı. Səlim də sərxoş aləmində:
-Mən çox sevirəm, amma o, məni sevmir , - dedi.
Aylin Samirə baxıb :
-Sara ilə arasında nəsə olub ki? - soruşdu.
- Heç xəbərim yoxdu,-dedi və sağollaşaraq ordan uzaqlaşdı.
Aylin Səlimi yuxarı çıxarmağa çalışdı."Səlim, çox ağırsan",-dedi. Amma Səlim öz aləmində idi. Əlindəki gülləri Aylinə verərək:
-Bunları sənə almışdım. Amma sən məni sevmirmişsən. Gülləri al,-deyib gülləri Aylinin əlinə dürtüşdürdü. Aylin onu çətinliklə otağına çıxararaq ayaqqabılarını və üst köynəyini çıxarıb yerinə uzatdı. Üstünü örtüb çıxmaq istəyəndə Səlim onun əlindən tutub saxladı.
-Getmə, - Səlim onu çarpayısında oturtdu. Əlini tutaraq bir daha, - getmə, - dedi.
Aylin anlamırdı onun niyə belə etdiyini. Aylin ondan soruşdu.
-Niyə bu qədər içmisən, Səlim?
-Sevirəm. Ona görə.
-Sara ilə aranda nəsə olub? - Aylin niyə belə suallar soruşduğunu özü də bilmirdi. Sərxoş insan düzünü deyir düşüncəsi idi ,yəqin, ona bunu etdirən.
Səlim əsəb ilə