Bolum 18

Diqqet 18+

Aylin dilxor halda kabinetində oturmuşdu...Telefonuna gələn mesaj onu düşünməyə vadar edirdi. Həm də artıq Turalı görmək istədiyinə əmin deyildi. Turalın hisslərindən xəbərdar ikən onu görmək istəmirdi. Çox heyif... Aralarından su sızmayan iki dostun arasına qara pişik girmişdi indi. Demək, doğrudan da, qız və oğlanın dostluğu mümkün deyil imiş. Mütləq tərəflərdən biri aşiq olurdu. Bu dəfə sevginin atəşinə düşən tərəf isə Tural idi.Aylin Səlimin mesajına yeni sevinmişdi ki, Turaldan gələn "Görüşə bilərikmi?söhbət etməli olduğum məsələ var" mesajı gəlmiş və bu dəfə canı sıxılmışdı... Turala hal-hazırda görüşə biləcək vəziyyətdə olmadığını desə də,nə demək istədiyini də bilmək istəyirdi. Yenidən telefonuna mesaj gəlincə ürəksiz halda telefonu açanda Səlimdən olduğunu görəndə üzünə xoş bir gülümsəmə yayıldı."Həkim xanım mesajıma da cavab vermir". Səlimin mesajına cavab verməyə macal tapmamış Turaldan mesaj gəldiyi üçün Səlimə heç nə yaza da bilməmişdi. Klaviaturada sözləri diqqətlə seçib mesajını tamamladıqdan sonra göndər işarəsinə basıb gülümsəyərək telefonu əlində yelləməyə başladı. Özünü yeniyetmə qızlar kimi hiss edirdi.
"Narahat olma. Mən xəstəxanadayam. Nəsə olsa,ilk yardım dəstəsi hazır dayanıb" mesajı yollayan kimi Səlimdən dərhal cavab gəldi:
"Bax da axı. Səni daşımaq elə də asan deyil"
"Nəə? Mən heç də ağır deyiləm"
"Onu bir də məndən soruş"
"Ee Səlim..."
"Yaxşı. Zarafat edirəm.Arıqsan sən. Bir az sümüyün böyükdür,yəqin"
"Səlim dəəə... Özüm gedərəm bundan sonra. Heç sənə də yük olmaram"
"Sənin varlığın ən gözəl yükdür"
Son mesajı oxuyanda Aylinin yanaqları qıpqırmızı qızardı. Səlimin nə deməyə çalışdığını anlamağa çalışdı. "Bəlkə,Səlim də aşiq olub mənə",-deyə düşündü.Yenə də bir nəticəyə gələ bilmədi. Nə cavab yazacağını da bilmədiyi üçün heç nə yazmadı. Amma ürəyi rahat deyildi. Yazmaq istəyirdi,amma nə bilmirdi.
Səlim son mesajı yazdıqdan sonra atmağın düzgün olmayacağını düşünüb silmək istəyəndə yalnışlıqla göndər