ı qapıb dərhal işə keçid aldı. Elvinin buna ehtiyac olmadığını deməsinə məhəl qoymadan özünü işə verən Bahar ən azından bu şəkildə fikirlərdən uzaq ola biləcəyini düşünürdü. Lakin sifariş verilən dolmaları hazırlayarkən belə o, Yaşarı xatırlayırdı. Niyə? Axı bu onun sevdiyi təam idi. -Bahar ,hər şey yaxşıdır?- Elvin dözə bilməyib, nəhayət soruşanda Bahar sifarişi Əhmədə təhvil verib saçlarını açmağa başlamışdı. -Nə olub ki? -Gəl boş söhbətləri qoyaq qırağa. Sən özündə deyilsən. -Mən yaxşıyam. -Bax, üzərinə gəlmək istəmirəm ;bu gün üçün icazə aldığın halda niyə gəldiyini də səndən soruşmuram, amma ən azından yaxşı olub-olmadığını bilmək istəyirəm. -Şef, vallah yaxşıyam, - Bahar nə qədər süni çıxdığından özünün də xəbərdar olduğu halda yalanı davam etdirdi. İstəsəydi belə onsuz hər şeyi açıqlaya bilməyəcəkdi ona. Halbuki ona danışsaydı bəlkə də Baharı başa düşə biləcək yeganə insan idi Elvin. Elvin ağzını yenicə açıb nə isə deməyə hazırlaşırdı ki, içəri tələsik keçən Əhməd buna mane oldu. -Bahar, müştəri dirəşib ki, səninlə danışmaq istəyir. -Mənimlə? -Nece yəni?- həm söhbətin yarım qalmasından ,həm də müştərinin mənasız istəyindən əsəbini saxlaya bilməyən Elvin qaşlarını çatdı. -Hə, vallah. Deyir yemək haqqında fikirlərini şəxsən aşpazın özünə bildirmək istəyir. -Ona de ki bizim restoranda belə imkanlar verilmir. Nə fikri varsa ,sənə desin. -Şef, bütün müştərilərlə belə davransan ,bankrot olacaqsan. Eləmə belə. -Bahar, sən hər səninlə danışmaq istəyən ilə danışacaq halda deyilsən hər halda. -Elvin durdura bilmədiyi coşqu ilə dillənəndə Bahar gülümsədi. -Yaxşı görək. Bu ilk dəfədir və əminəm ki, belə şey tez-tez olan da deyil. Həm mənə də maraqlıdır nə deyəcək. Hər halda aşpaz olaraq müştərilərin ağız daşlarını önəmsəməliyəm. Bahar Əhmədə müraciət edib onun ardınca mətbəxdən çıxanda Elvin yunruqlarını sıxdı. Bahara nə olduğunu bilmək istəyi onu dəli edirdi. Restoran tamamilə boş idi, çünki iş saatı bitmək üzrə idi. Bahar beynindən Yaşar haqqında fikirləri çıxara