n olaraq deyil qıza sataşan axmaq biri kimi baxsınlar? Niyə sənin müdirin bizim şəxsi işlərimizə qarışmalıdır axı? Mən başa düşə bilmirəm... -İlahi, - Bahar kinayə ilə gülümsədi.- Mən də elə bilirdim sən dəyişmisən. Nədir , bəlkə yenə aparıb məni hansısa otağa qapadasan? Məni müdirim ilə belə danışdığıma görə cəzalandırasan, hə? Təəssüf, Yaşar bəy! Mən artıq əvvəlki uşaq deyiləm!- Bahar qolunu əsəblə dartıb çıxardı və haraya yol aldığını düşünmədən irəlilədi. -Bahar!- Yaşar səsindəki qəzəbi gizlətmədən onun adını çəksə və ardınca qaçsa da Bahar sürətini artırdığı üçün onu xeyli irəlilədikdən sonra tutub saxlaya bilmiş və qarşısına keçmişdi. - Görünür ,hələ də uşaqsan! Özünü uşaq kimi aparmağı bitir və maşına min; gedək evdə adam kimi danışaq. Küçədə diqqəti üzərimizə çəkmək yersizdir. -Sən maşınla get. Mən metroya minəcəyəm.- Bahar qəti şəkildə etiraz edib yenidən irəliləmək üçün cəhd etsə də gözlədiyi kimi Yaşar imkan verməmişdi. -Bəsdir daha, uşaqlıq edirsən. Məni kobud olmağa məcbur etmə ! - Nə edəcəksən ki? Yenə də ... Sözünü bitirməyən Bahar özünü Yaşarın qollarında tapanda sadəcə -Yaşar , neyləyirsən?- deyə bilmişdi. -Başqa çarə qoymadın. Nə edim?- Yaşar üz əzələlərini gərərək dilləndi və arvadını qollarında maşına tərəf apardı. Bahar heç nə deyə bilməmişdi. Bir az sonra o artıq maşına otuzdurulub ,əsəb ilə sükan başına keçən ərini izləyirdi. Yaşar eyni əsəb ilə maşını işə salıb yola düşəndə Bahar üzünü pəncərəyə tərəf çevirdi və bütün yol boyu ağzına su alıb oturdu. Ərinin ona baxdığını hiss etsə də bir dəfə də olsun Yaşarın üzünə baxmadı. İlk öncə əsəbi olsa da bir az sonra hirsi soyuyan Yaşara Baharın bu hərəkətləri şirin gəlməyə başlamışdı. Hətta arada ona bildirmədən gülümsəyir və başını yelləyirdi. Maşın evlərinin qarşısına çatanda Bahar əlini atıb qapını açmağa çalışdı ,lakin Yaşar ondan öncə tərpənib çıxmış və arvadı üçün qapını açmışdı. Ona doğru uzanan ələ çiyni ilə etiraz edən Bahar enən kimi evə tələsdi. İçəri keçən kimi heç nə demədən otağına