BÖLÜM... 18.

Günlər həftələri, həftələr isə ayları əvəz edirdi. Kənanla münasibətimizin başlamasından 5 aya yaxın bir zaman keçmişdi. Bu keçən aylar sözlə ifadə edilməyəcək qədər gözəl idi. Mən Kənanla o qədər xoşbəxt idim ki, bunu tərif edəcək kəlmə tapa bilmirdim. Sevilmək duyğusunun gözəlliyini kəşf edir, qadın olduğumun indi fərqinə varırdım. Bir sözlə, mən onun sayəsində yaşadığımı hiss edirdim. Kənanla bərabər hər günümüz bir - birindən maraqlı və gözəl keçirdi. Hər gün işdən çıxarkən əl - ələ San Diegonun küçələrini gəzirdik. Həftə sonları isə axşama qədər günümüzü daha mənalı keçirməyə çalışırdıq. Kinoya, teatıra gedir, bəzən isə parkda, ağacın kölgəsinə oturar saatlarla söhbət edərdik. Bir - birimizi haqqında hər gün yeni şeylər öyrənirdik və mənim öyrəndiklərim ilə ona olan məhəbbətim qat - qat artırdı. Kənan mükəmməl biri idi. Onun qəlbindəki mərhəməti, yaxşılığı, yardım sevərliyi gördükcə kaş ki onu çoxdan tanısaydım deyirdim. İlk gəldiyim zamanlar bu şəhərə heç cürə alışa bilmirdim. Bakı üçün darıxsam da, burada yaşamağa məcbur idim. Ancaq indi bu şəhər, gözümdə o qədər doğma, o qədər gözəl idi ki, sanki illərdir burada yaşayırdım. İndi San Diegonun hər küçəsini əzbər bilir və çox sevirdim. Mənim üçün San Diego demək, Kənan demək idi. Ona görə buradan getməyi ağlımın ucundan belə keçirə bilmirdim. Yaşadığım sevgi sayəsində çox dəyişmişdim. Yəni sevib - sevilmək mənim ruhumu sağaltmışdı. Əvvəlki Hümeyradan əsər - əlamət qalmamışdı desəm, yerinə düşərdi. Artıq söhbət edir, doyunca gülürdüm, hətta zarafat belə edirdim. Dəyişimim tək ruhən deyildi, xarici görünüşümüdə dəyişdirmişdim. Saç rəngimi, modelini, geyim tərzimi bir çox şeyi dəyişdirmişdim. Mən öz ayaqları üzərində durmağı bacaran biri idim, amma yaşadıqlarım mənim gücümü itirməyimə səbəb olmuşdu. İndi isə hər şeyin öhdəsidən gələ bilən və ən əsası daha özgüvənli bir qadın idim. Ötən aylar ərzində Əlinin bir qızı dünyaya gəlmişdi. Şəmsin gəlişi ilə həyatım daha da gözəlləşmişdi. Artq onun