soruşursan?
-Heç nə? - dedi və Samirin çaşqın nəzərləri altında tələsik şirkətdən çıxdı. Yolboyu tək bir şeyi düşündü. "Axı mən səhər çılpaq idim".
Evə çatıb otağına girdi. Çarpayıya baxıb dünənə aid nəsə bir şey axtarsa da, yataq təmiz idi. "Bəs necə olub mənim paltarlarım çıxmışdı? " Öz-özünə düşünüb dəli olurdu. Aylindən soruşmaq istəmirdi. Bəlkə də, elə özü gecə paltarını çıxarmışdı, sadəcə xatırlamırdı. Dəqiq elə idi. Rahat nəfəs alıb aşağı düşdü. Bir stəkan su içdi. Birdən içmə səbəbini xatırladı.
-Tural,-dedi və yumruğunu masaya vurdu. Bu vaxt mətbəxə girən Aylin diksindi.
-Səlim, nə baş verib?
Əsəblə Aylinə döndü. Sanki dünənin hirsini çıxmaq istəyirdi. Canını acıtmaq istəyirdi.
-Sən hər yerdə olmaq məcburiyyətindəsən? Başımı qaldırıram, sənsən.. Yatıram, sənsən. Hara baxıram, ordasan. Bir az rahat burax məni, - dedi və əsəblə Aylinə baxdı. Aylin Səlimin dedikləri qarşısında doluxsundu,gözləri doldu. Onsuzda ,iynə vursan ağlayacaqdı, Səlim isə iynələri batırıb çıxarırdı və yenidən batırırdı. Canı çox yanırdı. Qaçaraq yuxarı çıxdı. Otağına girib qapını çırpdı. Yerinə girib ağlamağa başladı. Bayaq göz yaşının quruduğunu düşünürdü, amma yenə gözləri bulağa dönmüşdü. Ağladıqca ağlayırdı.
-Mən ona nə etmişəm axı? Günahım nədir ki, mənlə belə davranır, - dedi öz - özünə.
Səlim Aylinin qəlbini qırdığı üçün peşiman olmuşdu. Əlini əsəblə mətbəxdəki güzgüyə vurub güzgünü də, əlini də parçaladı.
Səsə Aylin qaçaraq aşağı düşdü. Mətbəxə girəndə Səlimin əlini qan aparırdı. Səlimin əlini görüb özünü itirdi. Bayaqkı olanları unutdu. Hər şey yadından çıxdı. Cəld Səlimin əlindən tutub hamama doğru çəkdi .
-Sən nə etdin, Səlim? -deyərək əlinin qanını təmizləyib sarımağa başladı. Gözündən yaş axıb Səlimin ovcuna düşdü. Cəld başını çevirdi.Guya əşyaları yerinə yığırdı. Səlim əlinə baxdı. Sevdiyi qadının göz yaşı var idi ovucunda. O, ağlayırdı. Onun göz yaşının səbəbi isə elə Səlimin özü idi. Aylinin üzünü özünə tərəf çevirdi ,gözlərini sildi. Aylin heç nə etmədən