Səlimə təəccüblə baxdı. Bu baxışlar "sənin burda nə işin var?"demək idi.
-Aylin,bir az danışa bilərik?
-Danışaq... İstəyirsənsə,keç içəri,-deyib yol verdi.
Səlim içəri keçərək ayaq üstə dayandı.
-Otur, Səlim,-deyərək Aylin çarpayıya işarə etdi. Səlim oturaraq əllərini əllərinə keçirdi. Sözə hardan başlayacağını bilmədiyi üçün tez-tez dərindən nəfəs alıb verirdi.
-Səlim, bəlkə, danışasan,-deyərək Aylin çarpayıda Səlimdən bir az aralı oturdu.
-Aylin,mənim əsəbim başqadır. Sənə necə qıydım,heç bilmirəm,-deyərək çarəsiz baxışlarla sevdiyi qadına baxdı.
-Səlim,mən bilirəm ki,sənə nəsə olub. Yoxsa sən belə biri deyilsən. Sənin çox incə qəlbin var,-deyərək Səlimin əlini əlinə aldı. Belə bir şey gözləmədiyi üçün Səlim özünü itirdi,-indi danış nə olub.
-Başdan başlayacam. Sənə bir-iki sualım da olacaq. Hər bir şeyi danışacam. Öncəliklə iki həftə öncəyə qayıtmaq istəyirəm,-deyərək dərindən nəfəs aldı.
-İki həftə öncə?- Aylin buna təəccübləndi. Yaxın zamanlarda bir şey olduğunu sanırdı. Demək,məsələ iki həftə öncədən başlayıb.
-Hə,iki həftə öncə. Mən o gün sərxoş idim. Yadındadır evə səhərə yaxın qayıtmışdım,-Aylin hər şeyi xatırlamağa başlamışdı. O günü Səlimi gözləyərək divanda yatıb qalmışdı. Hətta Səlim onda da ona kobudluq etmişdi,- o gecəni mən Sara ilə keçirmişəm,-cümləsini birnəfəsə bitirib Aylinin üzünə baxdı. Aylin isə belə bir şey gözləmədiyi üçün donmuşdu.
-Bunu mənə niyə deyirsən ki?-Aylin güclə göz yaşını saxlayaraq sualını soruşdu. Sadəcə maraqlı gəlirdi ki,əgər onu sevmirsə niyə ona hesab verirdi.
-Aylin,mən sənə başqa şey demək istəyirəm. Ondan sonra anlayacaqsan ki,sənə niyə deyirəm bunu.
Qapının zəngini çalınması ilə Səlimin sözü yarımçıq qaldı.
-Bu vaxtı kim ola bilər ki?-Səlim təəccüblə Aylinə baxdı,-gedim baxım. Sonra söhbətimizi davam edək, yaxşı?
-Yaxşı. Sən get ,bax ,kimdi.
Səlim aşağı düşəndə Aylin də otaqdan çıxdı və aşağı boylandı. Səlim qapını açıb gözlənilməz qonağı görüb çaşdı. Bu gözlənilməz qonaq Sara idi. Əvvəlcə Səlim